နဲနဲ ေက်ာ္ေတြးၾကည့္ရေအာင္ .....ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ (၄၃၆) ကို ျပင္/ဖ်က္ေစခ်င္ၾကတဲ့ သန္း (၃၀) ေလာက္ရွိတဲ့ မဲေပးခြင့္ရွိသူ ျပည္သူ အားလံုးက (ထက္ဝက္ေက်ာ္ ေတာင္ မဟုတ္ဘူးေနာ္) လက္မွတ္ေတြ အားလံုးထိုးလိုက္ၿပီးၿပီ ဆိုပါေတာ့ .....
ျပည္သူ႔ ဆႏၵေတာ့ မွန္တယ္။ ၄၃၆ ဘာျဖစ္သြားမလဲ ...
ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒ ျပင္/ဖ်က္ ျဖစ္စဥ္အတြက္ ဒီနည္းလမ္းဟာ အေျဖလား။ (သို႔) အေျဖကို အေထာက္အကူ ျဖစ္ေစသလား။ ျပည္သူတေယာက္အေနနဲ႔ စဥ္းစားမိတယ္။
စဥ္းစားတယ္ ဆိုတာကလည္း ဒါၿပီးရင္ ဘာဆက္လုပ္မွာလည္း ၊ ဘာျဖစ္လာမွာလဲ ဆိုတဲ့ အစီအစဥ္ကို မသိရလို႔။ ရည္ရြယ္ခ်က္ကို သိေပမယ့္ ဘယ္လို လုပ္မွာကို မသိေတာ့ စဥ္းစားတာေပါ့ေလ။
ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံ ဥပေဒကို ျပင္ေစခ်င္တဲ့ထဲမွာ ကြ်န္ေတာ္လည္း ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို Expectation Management အရ ျဖစ္ခ်င္တာရယ္၊ ျဖစ္သင့္တာရယ္၊ ျဖစ္ႏိုင္တာရယ္ ကို ျပန္ဆန္းစစ္ၾကည့္မိပါတယ္။ လႊတ္ေတာ္တြင္းက ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒ ျပင္ဆင္ေရးအတြက္ လိုက္ေလ်ာဖို႔ လိုအပ္တဲ့ အက်ိဳးရွင္ (Stakeholders)ေတြ ရဲ႕ ႏိုင္ငံေရး ေစတနာ( Political Will) နဲ႔ အဓိက ဆိုင္လိမ့္မယ္ ထင္ပါတယ္။ မျပင္ရဘူးလို႔ ဘယ္သူကမွေတာ့ မေျပာထားပါဘူး။ တာဝန္ရွိ လူႀကီးမင္းေတြ အားလံုး လိုလိုက ျပင္ၾကရမွာေပါ့ လို႔ ေျပာေနတာ ၾကားမိတာဘဲ။ အဲ.... ျပင္ရခက္ေအာင္ လုပ္ထားတာေတာ့ မွန္တယ္။ အဲဒီ အခက္အခဲ ကို ဘယ္လို ေက်ာ္လႊားလို႔ရမလဲ ဆိုတဲ့ နည္းဗ်ဴဟာကို ဘယ္ႏိုင္ငံေရး ေခါင္းေဆာင္ကမွ မဟာဗ်ဴဟာ ေျမာက္ စဥ္းစား ခ်ျပတာ မေတြ႔မိဘူး။ ေနာက္တခုက ၄၃၆ ျပင္လိုက္ယံုနဲ႔ေရာ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုဟာ ထပ္ျပင္စရာ မလိုေအာင္ ေကာင္းသြားၿပီလား။ ျပင္ရမွာေတာ့ မွန္ပါတယ္။ အဲဒီ ပုဒ္မပါ ပုဒ္မေတြမွာ ခ်က္ခ်င္း ျပင္သင့္တဲ့ဟာ၊ အခ်ိန္ အကန္႔အသတ္နဲ႔ ႏိုင္ငံေရး အခင္းအက်င္းေပၚ မူတည္ၿပီး အၿပီး ျပင္သင့္တဲ့ဟာ၊ ႏိုင္ငံသားေတြရဲ႕ ႏိုင္ငံေရး ရင့္က်က္မွဳေပၚ မူတည္ၿပီး ေရရွည္ အက်ိဳးစီးပြါးအတြက္ ျပင္ၾကရမယ့္ဟာေတြ ကို ျပန္ၿပီး ခြဲျခား ေဝဖန္ၾကသင့္တယ္လို႔ ယူဆမိပါတယ္။
ပုဒ္မ တခုလံုးကို တခါတည္း ျပင္ခ်င္တာက်ေတာ့ လက္ေတြ႔နဲ႔ အလွမ္းေဝးလွတယ္။ "အခန္း(၁၂) ပုဒ္မ ၄၃၆
တို႕ရွိ ျပ႒ာန္းခ်က္မ်ားကို ျပင္ဆင္လိုလွ်င္ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္
ကိုယ္စားလွယ္ အားလံုး၏ ၇၅ ရာခိုင္ႏႈန္းေက်ာ္က ျပင္ဆင္ရန္
သေဘာတူလက္ခံၿပီးေနာက္ ျပည္လံုးကြ်တ္ဆႏၵခံယူပြဲ က်င္းပ၍ ဆႏၵမဲ
ေပးပိုင္ခြင့္ရွိသူအားလံုး၏ ထက္၀က္ေက်ာ္ဆႏၵမဲျဖင့္သာ ျပင္ဆင္ရမည္" လို႔ ဆိုထားပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ အခု လက္မွတ္ စုေဆာင္းတာဟာ အဲဒီ အာဏာတည္ၿမဲေရး ပုဒ္မကို ျပင္/ဖ်က္ရာမွာ ဘယ္လို အေထာက္အကူျဖစ္ေလမလဲ။ ျပည္သူတေယာက္အေနနဲ႔ ရိုးရိုးသား သိခ်င္မိပါတယ္။ ေျပာပါရေစ။ ျပည္သူ႔ ဆႏၵက အဆင္သင့္ပါ။ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ ကိုယ္လုပ္ရမယ့္ အလုပ္ကိုသာ တပတ္လည္ေအာင္ လုပ္ၾကပါ။
ျပည္သူ႔ ကိုယ္စားလွယ္ေတြ လႊတ္ေတာ္ထဲကို ပို႔ေပးထားတာဘဲ။ အဲဒီ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ေတြကို စည္းရံုးဖို႔အတြက္ေကာ ဘယ္လိုမ်ား စဥ္းစားထားလဲ ဆိုတာ ျပည္သူအေနနဲ႔ သိခ်င္တာေပါ့။ အဲဒီ ဟိုမေရာက္ ဒီမေရာက္ေတြကို အခ်ိန္ေပး ညိွႏိွဳင္း စည္းရံုးရင္ေကာ ျဖစ္ႏိုင္ေျခနဲ႔ ဘယ္ေလာက္ နီးစပ္မလဲ။ နဂိုကတည္းက ကိုယ့္ဖက္က မဟုတ္ေတာ့ ခက္ေပမေပါ့။ အဲဒီေတာ့ ခက္တဲ့ဖက္ကို မစဥ္းစားဘဲ လြယ္တဲ့ဖက္ကို ဘဲ လွည့္စဥ္းစားေရာ။ တနည္းအားျဖင့္ ျပည္သူဖက္ကိုလွည့္လာေရာ။
ျပည္သူကေတာ့ လြယ္တယ္ေလ။ အာဃာတ ကိုယ္စီနဲ႔ ေနၾကတဲ့ဟာ။ အဲဒီလို အာဃာတ ေလာင္စာေတြနဲ႔ ေပါက္ကြဲဖို႔ အဆင္သင့္ ျဖစ္ေနတဲ့ ျပည္သူကို အခ်ိန္မေရြး လမ္းေပၚ ျပည့္သြားေအာင္ လုပ္ျပႏိုင္တယ္ ဆိုတဲ့ လူႀကီးမင္းကိုလည္း မေလးစားဘဲ မေနႏိုင္ဘူး။ ခု ခ်ိန္ထိ အေျဖကို လမ္းေပၚမွာ ရွာခ်င္ေနတုန္း။ ႏိုင္ငံအေပၚ ထားတဲ့ ေစတနာအေပၚ သံသယ မရွိေပမယ့္ ေတာင္းပန္ပါရေစ။ တိုင္းျပည္ကို ေခ်ာက္နွဳတ္ခမ္းေရာက္ေအာင္ တြန္းပို႔သလို မလုပ္မိၾကပါေစနဲ႔။ တကယ္ ေခ်ာက္ထဲ က်၊ မက် မသိေပမယ့္ ေခါင္းစဥ္တပ္ၿပီး ဆယ္ခ်င္သူက အဆင္သင့္ ဆိုတာလည္း မေမ့ၾကပါနဲ႔။
အရွိတရားကို သိေအာင္လုပ္ၾကပါလို႔ ေျပာလိုက္ျပန္ေတာ့ ကိုယ့္အသက္ကို အရင္ ျပန္စစ္တယ္။ အဲဒီအသက္ေၾကာင့္ဘဲ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ျပည္သူေတြ စိတ္ဒုကၡေရာက္ၾကရတယ္။ အသက္အရြယ္က ေနာက္ Term ႏွစ္ခု သံုးခု စာေလာက္ အလုပ္လုပ္ႏိုင္ဖို႔ က်န္ေနေသးရင္ ဒီေန႔ ဒီေလာက္ အလ်င္လိုမယ္ မဟုတ္ဘူး။ ခံစားမိသလို ေျပာတာဘဲ။
ဒီႏိုင္ငံ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း နဲ႔ တိုးတက္ဖို႔အတြက္ ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္လည္း ေမွ်ာ္လင့္တာဘဲ။ အရည္အခ်င္းမရွိဘဲ အုပ္ခ်ဳပ္ေနတာကိုလည္း မခံခ်င္ဘူး။ အရည္အခ်င္းေတြ ရွိလွတယ္ ေျပာၿပီး ဘာအေျဖမွ ထြက္ေအာင္ မလုပ္ႏိုင္ရင္လည္း ဟန္မက်ဘူး။ တကယ္က်ေတာ့ ဘက္ တိုင္းက ကိုယ္က်ိဳးစီးပြါး အတြက္ပဲ ေရွ႕တန္းတင္ေနၾကတာ။ ျပည္သူက ႏွစ္ဖက္စလံုးရဲ႕ ဓါးစာခံ။
ကြ်န္ေတာ္တို႔ ရိုးသားၾကရေအာင္ပါ။
က်န္ေနတဲ့ သက္တမ္းမွာ လုပ္လို႔ ရသမွ်ေလးကို သမိုင္းမွတ္တိုင္ေကာင္းေလး စိုက္လိုက္ႏိုင္ဖို႔ လိုပါတယ္။
"ငါ့ရဲ႕ ႏိုင္ငံေရး ဂုဏ္သိကၡာ အရ ဒီေနရာ၊ ဒီရာထူးေတာ့ ရလိုက္တယ္ ရွိေအာင္ လုပ္ရမွာဘဲ" ဆိုတဲ့ ခံယူခ်က္ေတြ ကိုယ္စီၾကားမွာ ဒီတိုင္းျပည္ ထပ္ၿပီး မနစ္မြန္း ပါရေစနဲ႔။ ျပည္သူေတြ ေျမစာပင္ ထပ္ၿပီး မျဖစ္ပါရေစနဲ႔။
စြန္႔လႊတ္အနစ္နာ ခံမွဳေတြနဲ႔ ေပးဆပ္ခဲ့ၾကတဲ့ လူႀကီးမင္းတို႔ကိုလည္း ေလးစားသလို၊ အေျပာင္းအလဲ ကို အမွန္တကယ္ ေဆာင္ၾကဥ္း ေပးလိုတဲ့ အစိုးရအဖြဲ႕မွ Key Players မ်ားကိုလည္း ေလးစားပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရး ေဆာင္ရြက္ခ်က္ေတြမွာ ပါဝင္ေဆာင္ရြက္လိုတဲ့ တပ္မေတာ္ႀကီးကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တပ္မေတာ္အေနနဲ႔ ယံုၾကည္စိတ္ခ်ရမွဳ နဲ႔အတူ တျဖည္းျဖည္းခ်င္း ရာခိုင္ႏွဳန္း ေလွ်ာ့ သြားဖို႔ကို ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရး သုခမိန္မ်ား အေနနဲ႔လည္း လႊတ္ေတာ္တြင္းက ၂၅% ေသာ တပ္မေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားကို တႀကိမ္တည္းနဲ႔ အၿပီး ဖယ္ေပးဖို႔ အေရးဆိုတာထက္စာရင္ Term တခုမွာ ၅% ေလာက္(ဥပမာ) ေလွ်ာ့သြားေအာင္ နည္းလမ္းရွာတာက ျဖစ္ႏိုင္ေျခနဲ႔ နီးစပ္မယ္ ထင္ပါတယ္။ Term ၅ ခု ေလာက္ဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ္ ျပည္သူေတြလည္း ႏိုင္ငံေရး ရင့္က်က္မွု အထိုက္အေလ်ာက္ ျဖစ္လာၿပီး တပ္မေတာ္ နဲ႔ ျပည္သူရဲ႕ ဆက္ဆံေရးေတြ၊ ယံုၾကည္မွဳေတြလည္း အျပန္အလွန္ တိုးလာၾကေရာေပါ့။ ဒီနည္းအတိုင္းဆို လက္မခံႏိုင္စရာလည္း ရွိ မထင္ပါဘူး။ သို႔ေသာ္ ႀကိဳးစားၾကည့္ဖို႔ေတာ့ လိုတာေပါ့။
ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ (၄၃၆) ကို ျပင္/ဖ်က္ဖို႔ ဦးေဆာင္ ႀကိဳးစားေနၾကသူမ်ား တိုင္းျပည္အတြက္ လုပ္ေနတာကို နားလည္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ နည္းလမ္းမွန္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ၾကပါေစ။ လူႀကီးမင္းတို႔ရဲ႕ ေျခလွမ္းတိုင္း၊ စကားလံုးတိုင္းဟာ အေရးႀကီးလွပါတယ္။ ျပည္သူအတြက္ လိမၼာယဥ္ေက်းတဲ့၊ ပညာျပည့္ဝတဲ့၊ အေျမာ္အျမင္ က်ယ္တဲ့ ႏိုင္ငံေရး ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းေတြ ျဖစ္ၾကပါေစ။
သက္ဆိုင္ရာ အက်ိဳးရွင္မ်ား(Stakeholders) အားလံုး ...
ဘယ္သူ ေသေသ၊ ငေတ မာရင္ ၿပီးေရာ (Win - Lose) မလုပ္ၾကပါနဲ႔။
ေျမြဖာလည္း ဆံုး၊ သားလည္း ဆံုး (Lose - Lose) အျဖစ္မ်ိဳး မႀကံဳခ်င္ပါ။
ရွဥ့္လည္း ေလွ်ာက္သာ၊ ပ်ားလည္းစြဲသာ (Win - Win) ျဖစ္ေအာင္ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္ၾကပါေစ။
လွထြန္းခိုင္
၂၇.၅.၂၀၁၄
ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒ ျပင္/ဖ်က္ ျဖစ္စဥ္အတြက္ ဒီနည္းလမ္းဟာ အေျဖလား။ (သို႔) အေျဖကို အေထာက္အကူ ျဖစ္ေစသလား။ ျပည္သူတေယာက္အေနနဲ႔ စဥ္းစားမိတယ္။
စဥ္းစားတယ္ ဆိုတာကလည္း ဒါၿပီးရင္ ဘာဆက္လုပ္မွာလည္း ၊ ဘာျဖစ္လာမွာလဲ ဆိုတဲ့ အစီအစဥ္ကို မသိရလို႔။ ရည္ရြယ္ခ်က္ကို သိေပမယ့္ ဘယ္လို လုပ္မွာကို မသိေတာ့ စဥ္းစားတာေပါ့ေလ။
ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံ ဥပေဒကို ျပင္ေစခ်င္တဲ့ထဲမွာ ကြ်န္ေတာ္လည္း ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို Expectation Management အရ ျဖစ္ခ်င္တာရယ္၊ ျဖစ္သင့္တာရယ္၊ ျဖစ္ႏိုင္တာရယ္ ကို ျပန္ဆန္းစစ္ၾကည့္မိပါတယ္။ လႊတ္ေတာ္တြင္းက ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒ ျပင္ဆင္ေရးအတြက္ လိုက္ေလ်ာဖို႔ လိုအပ္တဲ့ အက်ိဳးရွင္ (Stakeholders)ေတြ ရဲ႕ ႏိုင္ငံေရး ေစတနာ( Political Will) နဲ႔ အဓိက ဆိုင္လိမ့္မယ္ ထင္ပါတယ္။ မျပင္ရဘူးလို႔ ဘယ္သူကမွေတာ့ မေျပာထားပါဘူး။ တာဝန္ရွိ လူႀကီးမင္းေတြ အားလံုး လိုလိုက ျပင္ၾကရမွာေပါ့ လို႔ ေျပာေနတာ ၾကားမိတာဘဲ။ အဲ.... ျပင္ရခက္ေအာင္ လုပ္ထားတာေတာ့ မွန္တယ္။ အဲဒီ အခက္အခဲ ကို ဘယ္လို ေက်ာ္လႊားလို႔ရမလဲ ဆိုတဲ့ နည္းဗ်ဴဟာကို ဘယ္ႏိုင္ငံေရး ေခါင္းေဆာင္ကမွ မဟာဗ်ဴဟာ ေျမာက္ စဥ္းစား ခ်ျပတာ မေတြ႔မိဘူး။ ေနာက္တခုက ၄၃၆ ျပင္လိုက္ယံုနဲ႔ေရာ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုဟာ ထပ္ျပင္စရာ မလိုေအာင္ ေကာင္းသြားၿပီလား။ ျပင္ရမွာေတာ့ မွန္ပါတယ္။ အဲဒီ ပုဒ္မပါ ပုဒ္မေတြမွာ ခ်က္ခ်င္း ျပင္သင့္တဲ့ဟာ၊ အခ်ိန္ အကန္႔အသတ္နဲ႔ ႏိုင္ငံေရး အခင္းအက်င္းေပၚ မူတည္ၿပီး အၿပီး ျပင္သင့္တဲ့ဟာ၊ ႏိုင္ငံသားေတြရဲ႕ ႏိုင္ငံေရး ရင့္က်က္မွဳေပၚ မူတည္ၿပီး ေရရွည္ အက်ိဳးစီးပြါးအတြက္ ျပင္ၾကရမယ့္ဟာေတြ ကို ျပန္ၿပီး ခြဲျခား ေဝဖန္ၾကသင့္တယ္လို႔ ယူဆမိပါတယ္။
ပုဒ္မ တခုလံုးကို တခါတည္း ျပင္ခ်င္တာက်ေတာ့ လက္ေတြ႔နဲ႔ အလွမ္းေဝးလွတယ္။ "အခန္း(၁၂) ပုဒ္မ ၄၃၆
တို႕ရွိ ျပ႒ာန္းခ်က္မ်ားကို ျပင္ဆင္လိုလွ်င္ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္
ကိုယ္စားလွယ္ အားလံုး၏ ၇၅ ရာခိုင္ႏႈန္းေက်ာ္က ျပင္ဆင္ရန္
သေဘာတူလက္ခံၿပီးေနာက္ ျပည္လံုးကြ်တ္ဆႏၵခံယူပြဲ က်င္းပ၍ ဆႏၵမဲ
ေပးပိုင္ခြင့္ရွိသူအားလံုး၏ ထက္၀က္ေက်ာ္ဆႏၵမဲျဖင့္သာ ျပင္ဆင္ရမည္" လို႔ ဆိုထားပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ အခု လက္မွတ္ စုေဆာင္းတာဟာ အဲဒီ အာဏာတည္ၿမဲေရး ပုဒ္မကို ျပင္/ဖ်က္ရာမွာ ဘယ္လို အေထာက္အကူျဖစ္ေလမလဲ။ ျပည္သူတေယာက္အေနနဲ႔ ရိုးရိုးသား သိခ်င္မိပါတယ္။ ေျပာပါရေစ။ ျပည္သူ႔ ဆႏၵက အဆင္သင့္ပါ။ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ ကိုယ္လုပ္ရမယ့္ အလုပ္ကိုသာ တပတ္လည္ေအာင္ လုပ္ၾကပါ။
ျပည္သူ႔ ကိုယ္စားလွယ္ေတြ လႊတ္ေတာ္ထဲကို ပို႔ေပးထားတာဘဲ။ အဲဒီ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ေတြကို စည္းရံုးဖို႔အတြက္ေကာ ဘယ္လိုမ်ား စဥ္းစားထားလဲ ဆိုတာ ျပည္သူအေနနဲ႔ သိခ်င္တာေပါ့။ အဲဒီ ဟိုမေရာက္ ဒီမေရာက္ေတြကို အခ်ိန္ေပး ညိွႏိွဳင္း စည္းရံုးရင္ေကာ ျဖစ္ႏိုင္ေျခနဲ႔ ဘယ္ေလာက္ နီးစပ္မလဲ။ နဂိုကတည္းက ကိုယ့္ဖက္က မဟုတ္ေတာ့ ခက္ေပမေပါ့။ အဲဒီေတာ့ ခက္တဲ့ဖက္ကို မစဥ္းစားဘဲ လြယ္တဲ့ဖက္ကို ဘဲ လွည့္စဥ္းစားေရာ။ တနည္းအားျဖင့္ ျပည္သူဖက္ကိုလွည့္လာေရာ။
ျပည္သူကေတာ့ လြယ္တယ္ေလ။ အာဃာတ ကိုယ္စီနဲ႔ ေနၾကတဲ့ဟာ။ အဲဒီလို အာဃာတ ေလာင္စာေတြနဲ႔ ေပါက္ကြဲဖို႔ အဆင္သင့္ ျဖစ္ေနတဲ့ ျပည္သူကို အခ်ိန္မေရြး လမ္းေပၚ ျပည့္သြားေအာင္ လုပ္ျပႏိုင္တယ္ ဆိုတဲ့ လူႀကီးမင္းကိုလည္း မေလးစားဘဲ မေနႏိုင္ဘူး။ ခု ခ်ိန္ထိ အေျဖကို လမ္းေပၚမွာ ရွာခ်င္ေနတုန္း။ ႏိုင္ငံအေပၚ ထားတဲ့ ေစတနာအေပၚ သံသယ မရွိေပမယ့္ ေတာင္းပန္ပါရေစ။ တိုင္းျပည္ကို ေခ်ာက္နွဳတ္ခမ္းေရာက္ေအာင္ တြန္းပို႔သလို မလုပ္မိၾကပါေစနဲ႔။ တကယ္ ေခ်ာက္ထဲ က်၊ မက် မသိေပမယ့္ ေခါင္းစဥ္တပ္ၿပီး ဆယ္ခ်င္သူက အဆင္သင့္ ဆိုတာလည္း မေမ့ၾကပါနဲ႔။
အရွိတရားကို သိေအာင္လုပ္ၾကပါလို႔ ေျပာလိုက္ျပန္ေတာ့ ကိုယ့္အသက္ကို အရင္ ျပန္စစ္တယ္။ အဲဒီအသက္ေၾကာင့္ဘဲ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ျပည္သူေတြ စိတ္ဒုကၡေရာက္ၾကရတယ္။ အသက္အရြယ္က ေနာက္ Term ႏွစ္ခု သံုးခု စာေလာက္ အလုပ္လုပ္ႏိုင္ဖို႔ က်န္ေနေသးရင္ ဒီေန႔ ဒီေလာက္ အလ်င္လိုမယ္ မဟုတ္ဘူး။ ခံစားမိသလို ေျပာတာဘဲ။
ဒီႏိုင္ငံ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း နဲ႔ တိုးတက္ဖို႔အတြက္ ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္လည္း ေမွ်ာ္လင့္တာဘဲ။ အရည္အခ်င္းမရွိဘဲ အုပ္ခ်ဳပ္ေနတာကိုလည္း မခံခ်င္ဘူး။ အရည္အခ်င္းေတြ ရွိလွတယ္ ေျပာၿပီး ဘာအေျဖမွ ထြက္ေအာင္ မလုပ္ႏိုင္ရင္လည္း ဟန္မက်ဘူး။ တကယ္က်ေတာ့ ဘက္ တိုင္းက ကိုယ္က်ိဳးစီးပြါး အတြက္ပဲ ေရွ႕တန္းတင္ေနၾကတာ။ ျပည္သူက ႏွစ္ဖက္စလံုးရဲ႕ ဓါးစာခံ။
ကြ်န္ေတာ္တို႔ ရိုးသားၾကရေအာင္ပါ။
က်န္ေနတဲ့ သက္တမ္းမွာ လုပ္လို႔ ရသမွ်ေလးကို သမိုင္းမွတ္တိုင္ေကာင္းေလး စိုက္လိုက္ႏိုင္ဖို႔ လိုပါတယ္။
"ငါ့ရဲ႕ ႏိုင္ငံေရး ဂုဏ္သိကၡာ အရ ဒီေနရာ၊ ဒီရာထူးေတာ့ ရလိုက္တယ္ ရွိေအာင္ လုပ္ရမွာဘဲ" ဆိုတဲ့ ခံယူခ်က္ေတြ ကိုယ္စီၾကားမွာ ဒီတိုင္းျပည္ ထပ္ၿပီး မနစ္မြန္း ပါရေစနဲ႔။ ျပည္သူေတြ ေျမစာပင္ ထပ္ၿပီး မျဖစ္ပါရေစနဲ႔။
စြန္႔လႊတ္အနစ္နာ ခံမွဳေတြနဲ႔ ေပးဆပ္ခဲ့ၾကတဲ့ လူႀကီးမင္းတို႔ကိုလည္း ေလးစားသလို၊ အေျပာင္းအလဲ ကို အမွန္တကယ္ ေဆာင္ၾကဥ္း ေပးလိုတဲ့ အစိုးရအဖြဲ႕မွ Key Players မ်ားကိုလည္း ေလးစားပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရး ေဆာင္ရြက္ခ်က္ေတြမွာ ပါဝင္ေဆာင္ရြက္လိုတဲ့ တပ္မေတာ္ႀကီးကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တပ္မေတာ္အေနနဲ႔ ယံုၾကည္စိတ္ခ်ရမွဳ နဲ႔အတူ တျဖည္းျဖည္းခ်င္း ရာခိုင္ႏွဳန္း ေလွ်ာ့ သြားဖို႔ကို ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရး သုခမိန္မ်ား အေနနဲ႔လည္း လႊတ္ေတာ္တြင္းက ၂၅% ေသာ တပ္မေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားကို တႀကိမ္တည္းနဲ႔ အၿပီး ဖယ္ေပးဖို႔ အေရးဆိုတာထက္စာရင္ Term တခုမွာ ၅% ေလာက္(ဥပမာ) ေလွ်ာ့သြားေအာင္ နည္းလမ္းရွာတာက ျဖစ္ႏိုင္ေျခနဲ႔ နီးစပ္မယ္ ထင္ပါတယ္။ Term ၅ ခု ေလာက္ဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ္ ျပည္သူေတြလည္း ႏိုင္ငံေရး ရင့္က်က္မွု အထိုက္အေလ်ာက္ ျဖစ္လာၿပီး တပ္မေတာ္ နဲ႔ ျပည္သူရဲ႕ ဆက္ဆံေရးေတြ၊ ယံုၾကည္မွဳေတြလည္း အျပန္အလွန္ တိုးလာၾကေရာေပါ့။ ဒီနည္းအတိုင္းဆို လက္မခံႏိုင္စရာလည္း ရွိ မထင္ပါဘူး။ သို႔ေသာ္ ႀကိဳးစားၾကည့္ဖို႔ေတာ့ လိုတာေပါ့။
ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ (၄၃၆) ကို ျပင္/ဖ်က္ဖို႔ ဦးေဆာင္ ႀကိဳးစားေနၾကသူမ်ား တိုင္းျပည္အတြက္ လုပ္ေနတာကို နားလည္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ နည္းလမ္းမွန္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ၾကပါေစ။ လူႀကီးမင္းတို႔ရဲ႕ ေျခလွမ္းတိုင္း၊ စကားလံုးတိုင္းဟာ အေရးႀကီးလွပါတယ္။ ျပည္သူအတြက္ လိမၼာယဥ္ေက်းတဲ့၊ ပညာျပည့္ဝတဲ့၊ အေျမာ္အျမင္ က်ယ္တဲ့ ႏိုင္ငံေရး ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းေတြ ျဖစ္ၾကပါေစ။
သက္ဆိုင္ရာ အက်ိဳးရွင္မ်ား(Stakeholders) အားလံုး ...
ဘယ္သူ ေသေသ၊ ငေတ မာရင္ ၿပီးေရာ (Win - Lose) မလုပ္ၾကပါနဲ႔။
ေျမြဖာလည္း ဆံုး၊ သားလည္း ဆံုး (Lose - Lose) အျဖစ္မ်ိဳး မႀကံဳခ်င္ပါ။
ရွဥ့္လည္း ေလွ်ာက္သာ၊ ပ်ားလည္းစြဲသာ (Win - Win) ျဖစ္ေအာင္ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္ၾကပါေစ။
လွထြန္းခိုင္
၂၇.၅.၂၀၁၄
http://www.oppositeyes.info
0 comments