ၾသဂုတ္လ ၂၁ ရက္ေန႔က ရွမ္းျပည္ျပန္လည္ ထူေထာင္ေရးေကာင္စီ ေခါင္းေဆာင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရြာစစ္၏ သေဘာထား ထုတ္ေဖၚခ်က္ကို ၾကားလိုက္ ရေသာအခါ လိွဳင္းႀကီးေနဆဲျဖစ္သည့္ ပင္လယ္ျပင္ကို ျဖတ္ေက်ာ္ရန္ ေလွအား တက္စံုရြက္စံုျပင္ေနသည့္ အခ်ိန္တြင္ တက္တေခ်ာင္းအား ႐ိုက္ခ်ိဳးလိုက္ သလိုမ်ားျဖစ္သြားမလားဟု စဥ္းစားမိသည္။ ၄င္းက "ယူအင္န္အက္ဖ္စီ၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ႀကိဳဆိုေသာ္လည္း အခ်ိန္ေစာလြန္းေသးေၾကာင္းႏွင့္ ယေန႔ တိုင္းျပည္အတြက္ အေရးႀကီးဆံုး လိုအပ္ေသာအရာမွာ အမ်ိဳးသားျပန္လည္ သင့္ျမတ္ေရးႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ျဖစ္ေၾကာင္း" ဖြင့္ဟ လိုက္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။
ရွစ္ေလးလုံး ေငြရတုအခန္းအနားတြင္ "စစ္မွန္ေသာ အမ်ိဳးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး" ေခါင္းစဥ္ႏွင့္ ေဆြးေႏြးမႈမ်ားျပဳလုပ္ခ့ဲသည္။ ရွစ္ေလးလုံး ေငြရတုအခန္းအနားတြင္ "စစ္မွန္ေသာ အမ်ိဳးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး" ေခါင္းစဥ္ႏွင့္ ေဆြးေႏြးမႈမ်ားျပဳလုပ္ခ့ဲသည္။
ၿပီးခဲ့သည့္လက တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးမ်ား ဖက္ဒရယ္ေကာင္စီ (ယူအင္န္အက္ဖ္စီ) မွ ႀကီးမႈးက်င္းပခဲ့သည့္ တိုင္းရင္းသားမ်ား၏ညီလာခံႀကီးတြင္ ခ်မွတ္ခဲ့သည့္ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ အသစ္တရပ္ ေရးဆြဲသြားေရးႏွင့္ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု တပ္မေတာ္တည္ ေဆာက္ေရးတို႔အား ၄င္းက ရည္ညႊန္းေျပာ ဆိုသြားျခင္းျဖစ္သည္။
လာျပန္ေခ်ၿပီ " အမ်ိးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး" ဟိုေနရာမွာလဲ "အမ်ိးသား ျပန္လည္သင့္ ျမတ္ေရး" သည္ေနရာမွာလဲ "အမ်ိးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး" ဤေ၀ါဟာရ အားႏိုင္ငံေရး ေခါင္းေဆာင္ အေတာ္မ်ားမ်ားက ရည္ညႊန္းေျပာဆိုခဲ့ၾကၿပီးလည္း ျဖစ္သည္။ သို႔ရာတြင္ ဤသည္မွာ
မည္သည့္အရာျဖစ္သည္ကို အေျခခံလူထု နားလည္ေအာင္ ျပည့္ျပည့္စံုစံု ရွင္းလင္းဖြင့္ဆိုထားသည္ကို မၾကားသိရေသးပါ။
"အမ်ိးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး" ႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္
ၿပီးခဲ့သည့္ ရွစ္ေလးလံုး ေငြရတုေန႔တြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က အမ်ိဳးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးႏွင့္ ဆက္စပ္၍ ေအာက္ပါအတိုင္း ေျပာၾကားသြားခဲ့သည္။
"၁၉၈၈ ခုႏွစ္တံုးက အမ်ိဳးသားရင္ၾကားေစ့ေရးဆိုတာ ျပည္သူနဲ႔ တပ္မေတာ္အၾကားမွာ အဆင္ေျပေရးလို႔ စဥ္းစားခဲ့ၾကတယ္။ အခုလဲ အဲသည္အတိုင္းစဥ္းစားၾကရမယ္။ အဲဒီလို ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့စဥ္းစားႏိုင္မွ ေရွ႕ကို ေျပေျပလည္လည္နဲ႔ သြားႏိုင္မွာျဖစ္တယ္။"
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ဆိုလိုခ်က္အရ ျပည္သူနဲ႔ တပ္မေတာ္အၾကားမွာ အဆင္ေျပေရးသည္သာ အမ်ိဳးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးဟူ၍ နားလည္ရမည္ကဲ့သို႔ ျဖစ္သည္။ ဤသည္မွာ က်ဥ္းေျမာင္းလြန္း႐ံုမက ေ၀၀ါးေနသည္။ တိက်မႈမရွိ။ မည္သည့္ အရာမ်ားအား အဆင္ျပေအာင္ လုပ္မည္မသိ။ အဆင္ေျပေအာင္ မည္သို႔မည္ပံု ေဖၚေဆာင္သြားမည္ဟူသည့္ လုပ္ငန္းစဥ္ဦးတည္ခ်က္ႏွင့္ နည္းလမ္းကိုမေတြ႔ရ။ မည္သည့္အခ်ိန္၌ တရား၀င္ နိဂံုးခ်ဳပ္မည္ကိုလည္း မကန္႔သတ္။ သို႔ျဖစ္ရာ မည္သို႔ေသာ အေျခအေန ေအာက္တြင္ျဖစ္ေစ "တပ္မေတာ္ႏွင့္ ေျပလည္ေရး" ဟူသည္ကို မျဖစ္မေန သားစဥ္ေျမးဆက္လိုက္နာ က်င့္သံုးရမည္ကဲ့သို႔ ျဖစ္ေနသည္။ "အမ်ိးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး" သို႔မဟုတ္ "ရင္ၾကားေစ့ေရး" ဟူေသာ လွပသည့္ေ၀ါဟာရ ေအာက္တြင္ အေတြးအေခၚမွားကို ျဖန္္ ့ျဖဴးေနမွာ စိုးရိမ္မိသည္။
လူထုကို ဦးေဆာင္ခြင့္ရေနေသာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကိုယ္တိုင္က အမ်ိဳးသား ျပန္လည္သင့္ ျမတ္ေရးႏွင့္ စပ္လွ်ဥ္း၍ လူ႔အခြင့္အေရးရႈေဒါင့္မွ အဓိကထားကာ ခိုင္မာတိက်သည့္ အေျခခံမူတခုခုကို အေသအခ်ာ မဆုပ္ကိုင္ ေသးျခင္းမွာ တကယ့္ျပႆနာျဖစ္ေနသည္။
သို႔ျဖစ္၍လက္ေတြ႔အရ "အမ်ိးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး" ကို ေဖၚေဆာင္ရာတြင္ တပ္မေတာ္ႏွင့္ ေျပလည္ေရး၊ တပ္မေတာ္၏ ၿငိဳျငင္မႈကို မခံရေရးမွာ လုပ္ငန္းစဥ္၏ ဦးတည္ခ်က္ကဲ့သို႔ ျဖစ္သြားသည္။ အက်ိဳးဆက္ အေနျဖင့္ တပ္မေတာ္ ဘာလုပ္လုပ္ ႏုတ္ပိတ္ေနေရးဘ၀သို႔ က်ဆင္းသြားရေတာ့သည္။
ႀကီးေကာင္ ႀကီးမား အရြယ္ႀကီးေရာက္မွ စစ္ဗိုလ္ေဟာင္းသစ္မ်ား ႀကီးစိုးလႊမ္းမိုးထားသည့္ လႊတ္ေတာ္အတြင္း ၄င္းတို႔ႏွစ္သက္မႈရေစရန္ ကၾကခုန္ၾက လုပ္ေဆာင္မႈမ်ိုဳးကသာ အဓိကလိုျဖစ္ေနသည္။ စစ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားက ၿငိဳျငင္မည္ကို စိုးရိမ္ေသာေၾကာင့္ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံု၏ မည္သည့္ အေျခခံေၾကာ႐ိုးမ်ားအား ျပင္ကိုျပင္ရမည္၊ အနည္းဆံုးအားျဖင့္ စစ္အစိုးရ ေခါင္းေဆာင္ေဟာင္းမ်ား ကိုယ့္ကိုယ္ကို အၾကြင္းမဲ့လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ (Blanket Amnesty) ေပးထားသည့္ ပုဒ္မ ၄၄၅ အားဖ်က္ကို ဖ်က္ပစ္ရ မည္ဟူေသာ စကားလံုးကိုပင္ မသံုးရဲေတာ့။ တပ္မေတာ္ေန ့ အခမ္းအနားသြားတက္ၿပီး "ငါတို႔ တပ္မေတာ္ဟာ ဘယ္တံုးကမွ လူမ်ိဳးတံုး သတ္ျဖတ္မႈေတြ၊ စစ္ရာဇ၀တ္မႈေတြ က်ဴးလြန္ခဲ့တာ မဟုတ္ဘူး" ဟူ၍ ေၾကြးေၾကာ္ ေျပာဆိုေနသည့္ မိန္႔ခြန္းကို ဘုရားေဟာ အမွန္တရားသဖြယ္မွတ္ယူကာ ကုတ္ကုတ္ကေလး နားေထာင္ခံယူျခင္းျဖင့္သာ ဇာတ္လမ္း ဆံုးသြားသည္။ အမ်ိဳးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးသည္ အႏွစ္သာရအရ ေ၀လာေ၀းပါသည္။
"အမ်ိးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး" ဟူသည္မွာ အဘယ္နည္း။
"အမ်ိးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး" ဟူသည့္ ေ၀ါဟာရႏွင့္ အေတြးအေခၚအား ဒီမိုကေရစီစနစ္ တည္ေဆာက္က်င့္သံုးသည့္ ဆင့္ေရာက္သြားၿပီးၾကသည့္ ႏိုင္ငံမ်ားတြင္ မသံုးၾကေတာ့ပါ။ သံုးစရာမလိုေသာ ေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းအတြင္း ျပႆနာျဖစ္လာလွ်င္ ေျဖရွင္းႏိုင္သည့္ တိုင္းျပည္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အေဆာက္အအံုမ်ား တည္ရွိေနၿပီးျဖစ္ေသာေၾကာင့္ပင္။ ယင္းကို အာဏာရွင္စနစ္၏ အုပ္ခ်ဳပ္မႈေအာက္မွ ဒီမိုကေရစီသို႔ ေျပာင္းလဲရန္ ႀကိဳးပမ္းေနေသာ ႏိုင္ငံမ်ားတြင္ က်င့္သံုးခဲ့ၾကျခင္းျဖစ္သည္။
ကမာၻတြင္ ၁၉၈၆ ခုႏွစ္မွစ၍ ယေန႔ အခ်ိန္အထိ အာဏာရွင္စနစ္အုပ္ခ်ဳပ္မႈေအာက္မွ ဒီမိုကေရစီသို႔ ေျပာင္းလဲသြားၾကေသာ ႏိုင္ေပါင္း ေလးဆယ္နီးပါး ရွိခဲ့ၿပီ။ ယင္းႏုိင္ငံမ်ားအနက္ အေျမာက္အမ်ားတြင္ အာဏာရွင္ အုပ္ခ်ဳပ္မႈေအာက္တြင္ ျဖစ္ပြားက်ဴးလြန္ခဲ့သည့္ လူ႔အခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖါက္မႈႀကီးမ်ားအား မည္သို႔အေရးယူ ကိုင္တြယ္သင့္သည္ဟူ၍ စဥ္းစားၾကရာ၌ အမ်ိဳးသားျပန္လည္ သင့္ျမတ္ေရးအား အယူအဆတရပ္အေနျဖင့္ အဓိကကိုင္စြဲလာ ၾကျခင္းျဖစ္သည္။
အာဏာရွင္မ်ား အုပ္စိုးလ်က္ရွိေသာ ႏိုင္ငံမ်ားသည္ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံအျဖစ္သို႔ တျဖည္းျဖည္း ေျပာင္းလဲလာလ်က္ ရွိေနေၾကာင္းမ်က္ေမွာက္ ကမာၻ႔သမိုင္းက သက္ေသျပေနသည္။ ယင္းသို႔ ေျပာင္းလဲရာတြင္လည္း နည္းမ်ိဳးစံုေသာလူထုတိုက္ပြဲမ်ား၊ ဖိအားမ်ား၊ အျခားျပည္တြင္းႏွင့္ ႏိုင္ငံတကာ အေျခအေနမ်ား၊ တိုင္းျပည္စီးပြားေရးျပႆနာကို မေျဖရွင္းႏိုင္မႈမ်ားက အာဏာရွင္မ်ားအေနျဖင့္ အေျပာင္း အလဲမလုပ္လွ်င္ မရႏိုင္ေတာ့သည့္ အေနအထားကို ျဖစ္ေပၚေစခဲ့သည္။
လက္တင္အေမရိက ႏုိင္ငံႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္တြင္ အာဏာသိမ္း၍တက္လာခဲ့ၾကေသာ စစ္အစိုးရမ်ားက အစပိုင္းတြင္ လူထုႏုိင္ငံေရးသမားမ်ားကို အပုပ္ခ်ခဲ့ၾကသည္။ ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားသည္ စည္းလံုးညီညြတ္မႈမရွိၾက၊ အခ်င္းခ်င္း အျပန္အလွန္ေ၀ဘန္ေထာက္ျပ ျငင္းခံုေနၾကျခင္းျဖင့္ အခ်ိန္ကုန္ေနၾကသည္၊ ၄င္းတို ့တပ္မေတာ္သည္ တေသြး တသံ တမိန္႔ျဖင့္ စည္းလံုးေတာင့္တင္းစြာ လည္ပတ္ေသာ အဖြဲ႔အစည္းျဖစ္သည္။
တိုင္းျပည္အာဏာကို ခ်ဳပ္ကိုင္၊ တိုင္းျပည္ဖြံ ့ၿဖိဳးေရးကို အေကာင္အထည္ေဖၚမည္ဆိုလွ်င္ ဆယ္စုနွစ္တခုအတြင္းမွာပင္ တိုးတက္ေအာင္လုပ္ ေဆာင္ႏိုင္မည္ ျဖစ္သည္၊ စသည္တို႔ကို အေၾကာင္းျပကာ အာဏာရယူခဲ့ၾကသည္။ လက္ေတြ႔တြင္မူ ၄င္းတို႔ထင္သလို ျဖစ္မလာဘဲ တဘက္တြင္ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ိဳးေဖါက္မႈႀကီးမ်ားအား က်ဴးလြန္ၾက၊ အျခားတဘက္တြင္ တုိင္းျပည္ကို ဆင္းရဲတြင္းနက္သည့္ ဘ၀သို႔တြန္းခ်ခဲ့ၾကသည္။
အာဏာရွင္မ်ား အုပ္ခ်ဳပ္မႈေအာက္၌ တိုင္းျပည္မွာ ဖြတ္ဖြတ္ေၾကကာ လူေတြဘက္ေပါင္းစံုမွ အတိဒုကၡေရာက္ေန ခဲ့ၾကသည္မွာ ၾကာၿပီျဖစ္သျဖင့္ ၎ကို
အျမန္ဆံုးအဆံုးသတ္၍ အသစ္ျပန္စခ်င္ၾကသည္။ ဤတြင္ ၄င္းတို ့က်ဴးလြန္ခဲ့ၾကသည့္ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ိဳးေဖါက္မႈႀကီးမ်ားႏွင့္ စပ္လွ်ဥ္း၍ သင့္တင့္ေလွ်ာက္ပတ္သည့္ နည္းလမ္းမ်ားႏွင့္ အေျဖရွာထြက္ေပါက္ေပးကာ အာဏာရွင္မ်ားအား ႏိုင္ငံေရးအာဏာမွ ထြက္ခြာသြားေစလိုသည့္ အဖြဲ႔အစည္းမ်ား၊ အင္အားစုမ်ားက "အမ်ိးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး" ဟူသည့္ ႏိုင္ငံေရးေ၀ါဟာရနွင့္ အယူအဆကို ကိုင္စြဲခဲ့ၾကျခင္း ျဖစ္သည္။
"အမ်ိးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး" အတြက္တရား၀င္လုပ္ေဆာင္မႈမွာ အဘယ္နည္း။
တပ္မေတာ္ႏွင့္ ေျပလည္ေရးကိုမစဥ္းစားရဟု ကန္႔ကြက္ေနျခင္းမဟုတ္။
(၁) စဥ္းစားပံု၊ စဥ္းစားနည္း၊ ခ်ဥ္းကပ္ပံု ခ်ဥ္းကပ္နည္း မျပည့္စံုျခင္းကို ဆိုလိုသည္။ "အမ်ိးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး" ဟူေသာေခါင္းစဥ္ ေအာက္တြင္ ႏိုင္ငံေရးအင္အားစုမ်ားအားလံုး၊ တိုင္းျပည္အေဆာက္အအံု မ်ားအားလံုးအၾကံဳး၀င္ေအာင္ စဥ္းစားရန္ လိုပါမည္။
(၂) အထူးျပဳအာ႐ံုထားရမည့္ နယ္ပယ္ ေရေရရာရာမရွိျခင္းကို ရည္ညႊန္းသည္။ တပ္မေတာ္က ႏိုင္ငံေတာ္ အာဏာကို ရယူအုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့သည့္ ကာလအတြင္း ျဖစ္ပြားခဲ့ၿပီးသမွ် လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ိဳးေဖါက္မႈႀကီးမ်ား အေပၚမည္သို႔ ကိုင္တြယ္ေျဖရွင္းသင့္ေၾကာင္း အဓိကအားျဖင့္ နည္းလမ္းရွာျခင္း မ်ိဳးျဖစ္ရပါမည္။ ထို႔အျပင္ သမိုင္းသခၤန္းစာမ်ား ရယူႏိုင္ရန္ အေျဖရွာျခင္းမ်ိဳးလည္း ျဖစ္ရပါမည္။
(၃) ကာလ အကန္႔အသတ္ တိက်မႈမရွိျခင္းကို ေထာက္ျပသည္။ "အမ်ိးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး" အေျခခံမွ စဥ္းစားသည့္ ကာလအား ၁၉၆၂ ခုနွစ္ မတ္လ (၂) ရက္ စစ္တပ္အာဏာသိမ္းခဲ့သည့္ ေန႔မွေန၍ မ်က္ေမွာက္ကာလ (တရား၀င္သတ္မွတ္သည့္ ေန႔တေန႔ေန ့)အထိ ျဖစ္ရပါမည္။ ယခုအခ်ိန္အထိမူ တရား၀င္ သတ္မွတ္စတင္ျခင္း မရွိေသးေၾကာင္း ေတြ႔ရသည္။ ေတာင္အာဖရိကတြင္ ၁၉၆၀ ခုႏွစ္ မတ္လ (၁) ရက္ေန႔မွ ၁၉၉၃ ခုနွစ္ ဒီဇဘၤာလ (၆) ရက္ေန႔ အထိသတ္မွတ္ခဲ့သည္။
"အမ်ိးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး" အတြက္ လုပ္ေဆာင္ေနသည္ဟု ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦး သို႔မဟုတ္ လူတစု သို႔မဟုတ္ အဖြဲ႔အစည္းတခုက ဆိုပါလွ်င္ ယင္းကိုု တန္ဘိုးထားရပါမည္။ သို႔ရာတြင္ လူ႔အခြင့္အေရး အေျခခံ၌ တတိုင္းျပည္လံုးလႊမ္းျခံဳေစၿပီး တိက်ေသာ ကာလအကန္ ့အသတ္ကိုသတ္မွတ္၊ ရွင္းလင္းေသာ လုပ္ငန္းစဥ္ႏွင့္အတူ လက္ရွိအာဏာယူထားေသာ အစိုးရက ေၾကျငာလုပ္ေဆာင္မႈမျပဳသမွ် တရား၀င္စတင္လုပ္ ေဆာင္ေနၿပီဟု မဆိုႏိုင္ပါ။ "အမ်ိးသား ျပန္ လည္သင့္ျမတ္ေရး" သည္ မစေသးပါ။
"အမ်ိးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး" အေျခခံမွ တပ္မေတာ္ကို မည္သို႔ ခ်ဥ္းကပ္မည္နည္း။
တပ္မေတာ္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ မည္သို႔ ကိုင္တြယ္သင့္ေၾကာင္းကိုမူ မျဖစ္မေနစဥ္းစားရပါမည္။ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္တြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေန၀င္းႏွင့္ ေဖါက္ျပန္သည့္
တပ္မေတာ္ ေခါင္းေဆာင္မ်ားေအာက္၌ တပ္မေတာ္ တစ္ရပ္လံုးကို အသံုးခ်ခံခဲ့ရ၊ အက်ိဳးဆက္အေနျဖင့္ တစ္ျပည္လံုးဆင္းရဲတြင္းနက္၊ အတိဒုကၡေရာက္ခဲ့ၾကသည္မွာ ႏွစ္ေပါင္း ၅၀ ေက်ာ္ခဲ့ၿပီ ျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ပင္။ "ဖက္ဒရယ္မူကို ခြဲထြက္ေရးႀကိဳးပမ္းမႈအျဖစ္ လက္ညွိဳးထိုးကာ ျပည္ေထာင္စု မၿပိဳကြဲေရးအတြက္ တိုင္းျပည္အာဏာသိမ္းလိုက္ရသည္၊ တိုင္းျပည္ေခ်ာက္ထဲက်ခါနီး လက္တကမ္းအလိုတြင္ ကယ္တင္လိုက္ရသည္" ဟူ၍ အေၾကာင္းျပခဲ့သည္။ ယင္းမွာ ႏိုင္ငံေရးအရ ႀကီးမားလွစြာေသာအမွားကို က်ဴးလြန္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း လႊတ္ေတာ္ ဥကၠဌ သူရဦးေရႊမန္းအပါအ၀င္ လက္ရွိ အာဏာပိုင္မ်ားက သြယ္၀ိုက္ ၀န္ခံလာၾကရၿပီ။ တိုင္းရင္းသားမ်ား ေတာင္းဆိုေနသည့္ ဖက္ဒရယ္ဟူသည္မွာ ရသင့္ရထိုက္ေသာ ႏိုင္ငံေရးအခြင့္အေရး ျဖစ္ေၾကာင္း ယေန ့အခ်ိန္တြင္ ၄င္းတို ့ကိုယ္တိုင္ ေျပာဆိုလာေနၾကေသာေၾကာင့္ပင္။
ယင္းအတြက္ တာ၀န္ရွိမႈကို ရွာေဖြရပါမည္။ ျပည္ဖံုးကား ခ်ထား၍မရပါ။ အဘယ္ေၾကာင့္ ဆိုေသာ္ မမွန္ကန္သည့္ အာဏာသိမ္းမႈအေၾကာင္းျပခ်က္ကို ဆုပ္ကိုင္ကာ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္မွစ၍ (ဆဲဗင္းဇူလိုင္မွစကာ) အျပစ္မဲ့ ေက်ာင္းသားမ်ားႏွင့္ အျခားတိုင္းရင္းသား လူထုမ်ားအေပၚ ရက္စက္စြာ ဖိႏွိပ္အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့၊ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ိဳးေဖါက္မႈႀကီးမ်ား ဆက္တိုက္က်ဴးလြန္ခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ အေရွ႕ေတာင္အာရွ၏ အခ်မ္းသာဆံုး ႏိုင္ငံစာရင္း၀င္အျဖစ္မွ ကမၻာ့ အဆင္းရဲဆံုး ႏိုင္ငံမ်ားစာရင္း၀င္ ဘ၀သို႔ က်ေရာက္သြားေအာင္ ေခ်ာက္ထဲသို႔ တြန္းခ်ခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ ဤတြင္ စစ္ေခါင္းေဆာင္ အဆက္ဆက္၏ တာ၀န္ရွိမႈသည္ အဘယ္နည္း။
ဤသည္တို႔ကို ျပန္လည္ေဖၚထုတ္၊ သံုးသပ္အေျဖရွာ၊ အေရးယူတန္တာယူ၊ ခြင့္လႊတ္တန္တာခြင့္လႊတ္၊ ခံခဲ့ရသူမ်ားအား ကုစားမႈျပဳစရာရွိတာျပဳ၊ ေနာင္ဤကဲ့သို႔ အျဖစ္ဆိုးမ်ိဳး မၾကံဳေတြ ့ႏိုင္ေစေရးအတြက္ တိုင္းျပည္ အေဆာက္အအံုမ်ား၊ တပ္မေတာ္အပါအ၀င္ တိုင္းျပည္လံုျခံဳေရး အဖြဲ ့အစည္းမ်ားကို ျပန္လည္ျပဳျပင္ဖြဲ႔စည္း အစရွိသည္တို႔ကို လုပ္ ေဆာင္ရပါမည္။ ေနာက္ဆံုးတြင္ လူ႔အဖြဲ႔ အစည္းအေဟာင္း ေအာက္တြင္ ျဖစ္ပြားတည္ရွိခဲ့သည့္ အမုန္းမ်ား၊ သံသယမ်ား၊ အာဃာတမ်ားကို သင္ပုန္းေခ်လိုက္ၿပီျဖစ္ေၾကာင္း ေၾကျငာျခင္းျဖင့္ "အမ်ိးသား ျပန္လည္ သင့္ျမတ္ေရး" လုပ္ငန္းစဥ္ကို တရား၀င္အဆံုးသတ္ရပါမည္။
သို႔မွသာ စစ္မွန္သည့္ အမ်ိဳးသားျပန္လည္ သင့္ျမတ္ေရးသို ့ဦးတည္သည့္ လမ္းေၾကာင္းျဖစ္ ပါမည္။ ယင္းသို ့မဟုတ္ဘဲ ျဖစ္ခဲ့သမွ်အ၀၀ကို ေမ့ေပ်ာက္ထား၊ ျပည္ဖံုးကားခ်ထားၿပီး ၄င္းတို႔ႏွင့္ တြဲကေနရံုမွ်ႏွင့္ အမ်ိဳးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး ရႏိုင္ဘြယ္မရွိပါ။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းတည္ေထာင္ခဲ့ေသာ တပ္မေတာ္သည္ အာဏာမက္စစ္ေခါင္းေဆာင္ တစ္စုေၾကာင့္ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္မွစ၍ အႏွစ္သာရအားျဖင့္
ေျပာင္းသြားခဲ့ၿပီ။ တိုင္းျပည္ကို ကာကြယ္လိုသည့္ ေစတနာ႐ိုးျဖင့္ လုပ္ေဆာင္လိုသည့္ တပ္မႈးတပ္သားမ်ားလည္း တပ္မေတာ္ အတြင္းတြင္ရွိပါမည္။ သို႔ရာတြင္ တပ္မေတာ္မွာမူ ေရာဂါ စြဲကပ္ေနၿပီဟု ျမင္ရန္လိုသည္။ ႏိုင္ငံေရးအာဏာကို တပ္မက္ျခင္းတည္းဟူေသာ ေရာဂါျဖစ္သည္။ ယင္းမွာ ကင္ဆာသဘြယ္ အျမစ္တြယ္ေနသည္။ ယင္းေရာဂါကို မကုစားႏိုင္သမွ် "အမ်ိးသား ျပန္ လည္သင့္ျမတ္ေရး" အတြက္ အက်ိဳးမရွိသလို တပ္မေတာ္ အတြက္လည္း မေကာင္းပါ။ အျခားသူမ်ားကုစားသည္ကို မေစာင့္ဘဲ လက္ရွိ တပ္မေတာ္ေခါင္း ေဆာင္မ်ားကိုယ္တိုင္က ကုစားရန္လိုသည္။ ဓါတ္မီးကင္၍ ရလွ်င္ရ၊ မရလွ်င္ ကင္ဆာ ျဖစ္ပြားေနေသာ အသားကို လွီးထုတ္ပစ္႐ံုသာ ရွိေတာ့သည္။ ကင္ဆာကို ေပ့ါေပါ့မမွတ္သင့္ပါ။ ထိေရာက္စြာ မကုစားလွ်င္ ေရာဂါဆိုးႀကီးမွာ တပ္မေတာ္ တခုလံုးကို ပ်ံ႕ႏွံ႔ကာ ထိခိုက္ပ်က္စီး သြားႏိုင္သည္။
"အမ်ိးသား ျပန္ လည္သင့္ျမတ္ေရး" လုပ္ငန္းစဥ္၏ အစိပ္အပိုင္းတရပ္အေနျဖင့္ အတိတ္က ျဖစ္ရပ္မ်ားကို ျပည္လည္ေဖၚထုတ္၊ သံုးသပ္၊ အေျဖရွာျခင္း သည္ တပ္မေတာ္တြင္စြဲကပ္ေနေသာ ကင္ဆာအား ကုစားရာ၌ အေထာက္အပံ့ျဖစ္ေစမည္ဟု လက္ရွိစစ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားကိုယ္တိုင္ လက္ခံရန္ လိုပါမည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ "အမ်ိးသား ျပန္ လည္သင့္ျမတ္ေရး" ကို ဘယ္လမ္းေၾကာင္းကေန ခ်ဥ္းကပ္ေနသလဲ။
မၾကာေသးမီ ရက္ပိုင္းကပင္ ဒီမိုကရက္တစ္ျမန္မာ့အသံ ႐ုပ္ျမင္သံၾကားမွေန၍ "အမ်ိးသား ျပန္လည္ သင့္ျမတ္ေရး" အစီအစဥ္တစ္ခုကို ထုတ္လႊင့္သြားခဲ့သည္။ စစ္အာဏာရွင္မ်ား လက္ထက္က နာက်င္ခံစားခဲ့ရမႈမ်ားႏွင့္ စပ္လွ်ဥ္း၍ ခြင့္လႊတ္သင့္မသင့္၊ ေမ့ေပ်ာက္၍ရမရဟူေသာ ေခါင္းစဥ္ႏွင့္ ေဆြးေႏြးခန္းျဖစ္သည္။ ယင္းတြင္ ဗမာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ား ဥကၠဌ ကိုေက်ာ္ကိုကိုက မတရားဖမ္းဆီးခ်ဳပ္ ေႏွာင္မႈ၊ ညွင္းပမ္း ႏွိပ္စက္မႈမ်ားရွိခဲ့သျဖင့္ ဤျပစ္မႈက်ဴးလြန္သူမ်ားအေနျဖင့္ ထိုက္တန္သည့္ အျပစ္ေပးမႈ ရရွိခံစားသင့္သည္၊ ယင္းျပစ္မႈ က်ဴးလြန္မႈမ်ားအား
ခြင့္လႊတ္ေမ့ေပ်ာက္ရန္ မည္သို ့မွ် မလြယ္ကူေၾကာင္း ေျပာၾကားသြားခဲ့ သည္။ ခြင့္လႊတ္ေမ့ေပ်ာက္၍ မရႏိုင္လွ်င္ အမ်ိဳးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး
ရနိုင္ပါမည္လား ဟူေသာ ေမးခြန္းကို ၄င္းက ျပစ္မႈမ်ားႏွင့္ စပ္လွ်ဥ္း၍ က်ဴးလြန္သူမ်ားကိုု တရားစြဲဆိုအေရးယူရေၾကာင္း၊ သို႔မဟုတ္ ျပန္လည္ စစ္ေဆး သံုးသပ္တစံုတရာ အေရးယူေဆာင္ရြက္ျခင္း ရွိရေၾကာင္း၊ တရားမွ်တေရး ေဆာင္ရြက္မႈမပါဘဲ အမ်ိဳးသား ရင္ၾကားေစ့ေရး မျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း ေျဖဆိုခဲ့သည္။
အလားတူပင္ ရန္ကုန္နိုင္ငံေရး သိပၸံေက်ာင္းတည္ေထာင္သူ တဦးျဖစ္သည့္ မဇင္မာေအာင္ကလည္း ေမ့လို ့မရနိုင္ေၾကာင္း၊ ေမ့လို႔ရရင္
သမိုင္းဆိုတာလဲ ရွိမွာ မဟုတ္ေၾကာင္း၊ ေမ့ဖုိ႔လဲမသင့္ေၾကာင္း၊ ေမ့သင့္တယ္လို႔ ေျပာရင္လည္း ဒါဟာ အစစ္အမွန္မဟုတ္ႏိုင္ေၾကာင္း၊ အမွန္ျဖစ္ခဲ့တာေတြကို ေနာက္မ်ိဳးဆက္မ်ားအား ျပန္မေျပာႏိုင္လွ်င္ က်မတို႔ကိုယ္တိုင္ တရားခံစာရင္းထဲမွာ ပါသြားႏိုင္ေၾကာင္း၊ ျပစ္က်ဴးလြန္ခဲ့သူမ်ားက
က်ဴးလြန္ခဲ့မိပါၿပီ၊ မွားခဲ့မိပါၿပီဟု ေျပာမွသာ ခြင့္လႊတ္မလား မလႊတ္ဘူးလား စဥ္းစားၾကရမည့္ ကိစၥျဖစ္ေၾကာင္း၊ ေျပာၾကားသြားခဲ့သည္။ ကိုေက်ာ္ကိုကိုႏွင့္ မဇင္မာေအာင္တို ့၏ေျပာဆိုမႈမ်ားကို ၾကားလိုက္ရေသာအခါ မ်ားစြာအားတက္ ဂုဏ္ယူမိသည္။ လူ ့အဖြဲ႔အစည္း တရားမွ်တမႈရရွိေစရန္ ခုိင္မာသည့္ ရပ္တည္ခ်က္အေပၚအေျခခံကာ ရွင္းရွင္းစဥ္းစား ႏုိင္စြမ္းရွိေသာ ေက်ာင္းသား လူငယ္ေခါင္းေဆာင္မ်ား ရွိေနၾကေသးေၾကာင္း သိလိုက္ရ၍ျဖစ္သည္။
အမ်ိဳးသား လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ဦးလွေဆြကို ဒီဗြီဘီက ေမးျမန္းေသာအခါ ၄င္းက " ရွစ္ဆယ့္ ရွစ္သာမက ၁၉၆၂ ဆဲဗင္းဇူလိုင္၊ ၁၉၇၄၊ ၁၉၇၆
အေရးအခင္း စသျဖင့္ ဒါေတြကို ေမ့ေပ်ာက္ဖုိ႔မသင့္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဒါႀကီးကို ျပန္ျပန္အစေဖၚေနမယ္ဆိုရင္ အသြင္ကူးေျပာင္းေရးနဲ႔ အမ်ိဳးသားျပန္လည္ သင့္ျမတ္ေရးမွာ ေႏွာင့္ေႏွးမယ္။ ႏိုင္ငံႀကီးသား ပီသဖုိ႔လိုေနၿပီ။ ေတာ္လွန္ေရးေန ့ေရာက္တိုင္း ဖက္ဆစ္ေတြဟာတို႔ ႏိုင္ငံကိုုအုပ္ခ်ဳပ္ ခဲ့တယ္လို႔ပဲ ေျပာတယ္။ လက္သဲခြန္ခြာ ေရေႏြးပူေလာင္းခဲ့တဲ့ ဂ်ပန္ေတြကို မုန္းတယ္ဆိုတာ ေျပာစရာမလိုေတာ့ဘူး။ ဒါေတာင္မွ သင္ပုန္းေခ်လို႔ရတယ္။ ဗီယက္နမ္မွာ အေမရိကန္က ဗံုးႀကဲခဲ့ေပမယ့္ ဒီကေန ့ဗီယက္နမ္နဲ ့အေမရိကန္ ေပါင္းတာဘဲ။ ဟီ႐ိုရွီးမားနဲ ့နာဂါစကီကို ဗံုးႀကဲခဲ့ေပမယ့္ ဒီကေန ့ဂ်ပန္နဲ႔ အေမရိကန္ေပါင္းတာဘဲ။" ဟု ေျပာခဲ့သည္။
အသြင္ကူးေျပာင္းေရးနဲ႔ အမ်ိဳးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးကို ရည္ညႊန္းၿပီး ဦးလွေဆြေပးသည့္ ဥပမာမ်ားမွာ တက္တက္စင္လြဲေနပါသည္။ ၄င္း ေ၀ါဟာရမ်ား၊ အေတြးအေခၚမ်ားႏွင့္ လက္ေတြ႔ လုပ္ေဆာင္မႈမ်ားမွာ သက္ဆိုင္ရာ ႏိုင္ငံတခုအတြင္း၌ ၄င္းႏိုင္ငံ၏ အစိုးရမ်ားက နိုင္ငံသားမ်ားအေပၚက်ဴးလြန္ခဲ့ေသာျပစ္မႈႀကီးမ်ားႏွင့္ စပ္ လွ်ဥ္း၍သာ အဓိကထား စဥ္းစားၾကျခင္းျဖစ္သည္။ ႏိုင္ငံတကာ ဆက္ဆန္ေရးႏွင့္ မဆိုင္ပါ။ ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံ၏ စစ္တပ္မ်ား က အျခားႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံ၏ ႏိုင္ငံသားမ်ား အေပၚ က်ဴးလြန္မႈမ်ားႏွင့္ စပ္လွ်ဥ္း၍ အသြင္ကူးေျပာင္းေရးနဲ ့အမ်ိဳးသားျပန္လည္ သင့္ျမတ္ေရးဟူသည့္ အေျခခံမွေန၍ စဥ္းစားေဆာင္ရြက္မႈမ်ိဳးကို ကမာၻ ့သမိုင္းတြင္ မေတြ႔ႏိုင္ပါ။ ယင္းသို ့ က်ဴးလြန္မႈမ်ားအေပၚ အေရးယူေဆာင္ ရြက္ရာ၌ ဒုတိယ ကမာၻစစ္ႀကီးအၿပီးတြင္ ဖြဲ႔စည္းခဲ့ေသာ တိုက်ိဳႏွင့္ န်ဴရင္းဘတ္ စစ္ခံုရံုးမ်ားကိုသာ ေတြ႔ႏိုင္ပါသည္။ ကိုေက်ာ္ကိုကိုကလည္း ဦးလွေဆြအား ေအာက္ပါအတိုင္း ထိထိမိမိ တုန္႔ျပန္သြားခဲ့သည္။ လူငယ္ေလးပင္ ရွိေသးေသာ္လည္း စဥ္းစားသံုးသပ္ႏိုင္စြမ္း ေသးသူမဟုတ္ပါ။
"ကြ်န္ေတာ္တို႔က လူမ်ိဳးကိုမမုန္းတည္းဘူး။ ၀ါဒကို မႀကိဳက္တာျဖစ္တယ္။ ဖက္ဆစ္ဂ်ပန္ကို မ်ိဳးခ်စ္ ေတာ္လွန္ေရးတပ္သားေတြက ျမန္မာ့ေျမကေန ေမာင္းထုတ္လိုက္ၿပီးတဲ့ေနာက္၊ ဂ်ပန္က ဖက္ဆစ္စနစ္ကို စြန္႔လႊတ္လိုက္ၿပီးမွ ဂ်ပန္နဲ ့ျပန္လည္ဆက္ဆန္တာျဖစ္တယ္။ ဗီယက္နမ္က အေမရိကန္ကို
တြန္းလွန္ ေအာင္ပြဲရၿပီးေတာ့မွ အေမရိကန္နဲ ့ ျပန္လည္ဆက္ဆန္တာျဖစ္တယ္။ အတိတ္ကိုမွန္ကန္တဲ့ ေကာက္ခ်က္ခ်ဘို ့လိုလိမ့္မယ္။"
ဤ ဒီဗြီဘီ ႐ုပ္သံ ေဆြးေႏြးပြဲတြင္ ဦးလွေဆြကို တစံုတရာ အသိအမွတ္ျပဳရမလို ျဖစ္ေနသည္။ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ႏွင့္ အနည္းနဲ႔အမ်ား ပတ္သက္ခဲ့သူမ်ားအားလံုးက ျဖစ္ပြားက်ဴးလြန္ခဲ့သည့္ျပစ္မႈႀကီးမ်ားႏွင့္ စပ္လွ်ဥ္း ၍ ျပည္ဖံုးကားခ်ကာ ေမ့ျခင္ေယာင္ ေဆာင္ေနၾကသည့္အခ်ိန္တြင္ "မေမ့ေပ်ာက္သင့္ဘူး။ ၿမိဳ႕တိုင္းမွာ ကဗ်ည္း ေက်ာက္စာတိုင္ေတြေတာ့ ရွိသင့္တယ္။" ဟူေသာ စကားလံုးကို ၀န္ခံေျပာၾကားသူမွာ ၄င္းတဦးတည္းသာ ရွိေသး ေသာေၾကာင့္ပင္။
မၾကာလွသည့္ တေန႔ေန႔တြင္ေတာ့ ႀကီးမားလွေသာ လူထုႏွင့္ ႏုိင္ငံတကာတို႔၏ ဖိအားေအာက္တြင္ မေမ့ေပ်ာက္႐ံုသာမက ထိုက္သည့္အားေလ်ာ္စြာ အေရးယူေဆာင္ရြက္သည့္ လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားေပၚလာၿပီး စစ္မွန္သည့္ "အမ်ိးသား ျပန္ လည္သင့္ျမတ္ေရး" သည္ အမွန္တကယ္ အသက္၀င္လာ လိမ့္မည္ဟု စာေရးသူ ယံုၾကည္ သည္။ ယေန ့အခ်ိန္အထိမူ ဘာတခုမွကို မစရေသး၊ မည္သို ့ေဖၚေဆာင္သင့္ေၾကာင္း ျငင္းခံုေဆြးေႏြးမႈမွာပင္
လူထု အၾကား၌ အားမေကာင္းေသး၊ အစိုးရအာဏာပိုင္မ်ားႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္မ်ားကမူ "အမ်ိးသား ျပန္ လည္သင့္ ျမတ္ေရး" ဟူေသာေခါင္းစဥ္ ေအာက္တြင္ ျဖစ္ၿပီးခဲ့သမွ်မ်ားအား ျပည္ဖံုးကားခ်ထား၊ ေမ့ထားဆဲ ရွိေနေသးသည္။ အမွန္တရား ေပၚေအာင္ ျပန္လည္ေဖၚထုတ္သည့္ အစီအစဥ္ပင္ ဘာတခုမွ် ေဆာင္ရြက္ျခင္းမရွိေသး။ ယင္းအခ်ိန္တြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ရြာစစ္က " ယေန႔ တိုင္းျပည္အတြက္ အေရးႀကီးဆံုး လိုအပ္ေသာအရာမွာ အမ်ိဳးသား ျပန္လည္ သင့္ျမတ္ေရးႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးျဖစ္သည္" ဟု ျမြက္ဟလာျခင္းျဖစ္သည္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရြာစစ္ရည္ညႊန္းသည့္ "အမ်ိးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး" သည္ အဘယ္အရာနည္း။
"အမ်ိးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး" မွာ အေရးႀကီးေၾကာင္း မည္သူမွ်မျငင္းပါ။ သို႔ရာတြင္ "အမ်ိးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး" ကို ဦးတည္ေသာလုပ္ငန္း
ဘာတခုမွမစတင္ရေသးျခင္းမွာ ျပသနာျဖစ္ေနသည္။ "အမ်ိးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး" ကို တတြတ္တြတ္ ရြတ္ဆိုလွ်က္ ျဖစ္ျပီးခဲ့သမွ် မ်ားအား ျပည္ဖံုးကားခ်ထား၊ ေမ့ထားျခင္းမွာ ပို၍ႀကီးမားေသာ ျပသနာျဖစ္ေနသည္။ ဘာတခုမွ စတင္လုပ္ေဆာင္မႈ မျပဳေသးသည့္ "အမ်ိးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ ေရး" ဟူသည့္ အရာကို လက္ညွိဳးထိုး ကာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရြာစစ္က ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု ဖြဲ ့စည္းပံုအေျခခံဥပေဒသစ္ တရပ္ေရးဆြဲေရးအား ေစာလြန္းေနသည္ ဟု ေျပာျခင္းမွာ သဘာ၀မက်ပါ။ တုိင္းရင္းသား အဖြဲ ့အစည္းမ်ားအားလံုး ျပိဳင္တူတြန္းလွ်င္ ေရြ ့ေတာ့မည္ ့အေန
အထားေရာက္ေနသည့္ အခ်ိန္တြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရြာစစ္သည္ အဘယ္ေၾကာင့္ ေနာက္ျပန္ဆြဲသည့္ သေဘာ သက္ေရာက္ ေစသည့္ စကားလံုးကို သံုးပါသနည္း။
လူ ့အခြင့္အေရးအေပၚတြင္အေျခခံသည့္ စစ္မွန္သည့္ "အမ်ိးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး" လမ္း ေၾကာင္းကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရြာစစ္အပါအ၀င္ ရွမ္းေခါင္း ေဆာင္မ်ား ျပန္လည္သံုးသပ္သင့္သည္။ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္အာဏာ သိမ္း ၿပီးေနာက္ပိုင္း ျမန္ မာစစ္တပ္က ရွမ္းအမ်ိဳးသမီးကေလးမ်ားအား မုဒိန္းက်င့္ခဲ့သည့္ မႈခင္းမ်ားကို စုေဆာင္းကာ ထုတ္ျပန္ခဲ့သည့္ "မုဒိန္း က်င့္ခြင့္လိုင္စင္" စာအုပ္မွာ ကမာၻသို႔ ေပါက္သြားခဲ့သည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္း အထူးသျဖင့္ တုိင္းရင္းသားေဒသမ်ား၌ စစ္အာဏာရွင္မ်ားက်ဴးလြန္ခဲ့သည့္ လူသားျဖစ္မႈကို ဆန္႔က်င္သည့္ျပစ္မႈ၊ စစ္ရာဇ၀တ္မႈတို႔ႏွင့္ စပ္လွ်ဥ္း၍ ႏိုင္ငံတကာက အေရးယူေဆာင္ရြက္ရန္ လႈပ္ရွားမႈ အားေကာင္းလာသည့္ အခ်ိန္တြင္ ရွမ္းျပည္ ျပန္လည္ ထူေထာင္ေရးေကာင္စီ ဥကၠဌ အေနျဖင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရြာ စစ္ကိုယ္တိုင္ ေထာက္ခံလက္မွတ္ ေရးထိုးထားခဲ့သည့္စာအား ကုလသမဂၢသို ့ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လအတြင္းက ေပးပို႔ခဲ့သည္ကို ျပန္လည္သတိရသင့္သည္။ လူ ့အခြင့္အေရးႏွင့္ ဥပေဒစိုးမိုးေရးအေျခခံမွေန၍ အမ်ိဳးသားျပန္လည္သင့္ ျမတ္ေရးကို ခ်ဥ္းကပ္ႏိုင္ရန္မွာ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ ေအာက္တြင္ မျဖစ္ႏိုင္ပါ။ ပုဒ္မ ၄၄၅ အရ စစ္ေခါင္း ေဆာင္မ်ားကိုယ္တိုင္က ကိုယ့္ကိုယ္ကို အၾကြင္းမဲ့လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ ေပးထားၿပီးျဖစ္ေသာေၾကာင့္ပင္။ စစ္မွန္သည့္ "အမ်ိးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး" ကို လိုျခင္သည္ဟု ဆိုလွ်င္ ေဖၚေဆာင္ရမည့္ လမ္းေၾကာင္းကို ဖက္ဒရယ္ ဖြဲ ့စည္း ပံု အေျခခံဥပေဒသစ္တြင္ ထည့္သြင္းျပဌာန္းရပါမည္။
"ၿငိမ္းခ်မ္းေရး" ကို မည္သို ့ခ်ဥ္းကပ္မည္နည္း။
၂၀၀၈ ခုနွစ္ ဖြဲ ့စည္းပံု အေျခခံဥပေဒေအာက္တြင္ မည္သည့္အခါတြင္မွ် စစ္မွန္သည့္ ျငိမ္းခ်မ္းေရး မရနိုင္ပါ။ အက်ဥ္းခ်ဳပ္ ငါးခ်က္မွ်သာေထာက္ျပပါမည္။ ပထမ အခ်က္မွာ ျမန္မာျပည္နယ္ မဟုတ္ဘဲ တိုင္း မ်ား ဖြဲ႔စည္းထားမႈမွာတန္းတူေရး အေျခခံကို မေဖၚေဆာင္ပါ။ ဒုတိယ အခ်က္မွာ ေရြးေကာက္ပြဲ ေကာ္မရွင္ ဖြဲ ့စည္းမႈနွင့္ ေရြးေကာက္ပြဲဆိုင္ရာဥပေဒမ်ားအရ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ နွင့္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္လို သည့္ တိုင္းရင္းသားမ်ားသာ ျပည္နယ္မ်ား၌
ေရြးခ်ယ္တင္ေျမွာက္ခြင့္ရေစမည့္ အေနအထားကို စီစဥ္တက် ဖန္တည္းထားေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။
တတိယအခ်က္မွာ သဘာ၀သယံဇာတ အရင္းအျမစ္မ်ား ခြဲေ၀မႈမမွ်တရံုသာမက ဘ႑ာေရး ေကာ္မရွင္ ဖြဲ႔စည္းမႈအရ ဗဟိုအစိုးရက ထင္သလိုစီမံခန္ ့ခြဲခြင့္ရေန၊ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ အထူးရံပံုေငြဥပေဒအရ တိုင္းျပည္ ဘ႑ာ ကို စစ္တပ္က ထင္သလို သံုးခြင့္ရေနေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ စတုတၳအခ်က္မွာ တရားရံုးမ်ား ဖြဲ႔စည္းတည္ရွိမႈ အေန အထားအရ ျပသနာႀကီးမ်ားအား ေနာက္ဆံုးၿငိမ္းခ်မ္းစြာေျဖရွင္းနိုင္ေရးအတြက္ ျပည္နယ္မ်ား အားလံုးက ယံုၾကည္အားကိုးႏိုင္ေလာက္သည့္ တရားစီရင္ေရးစနစ္ကို တည္ေဆာက္မထားျခင္းျဖစ္သည္။ ပဥၥမႏွင့္ အေရးအႀကီးဆံုး အခ်က္မွာ လူမ်ိဳးႀကီး၀ါဒကို က်င့္သံုးထားသည့္ တလက္ကိုင္ တပ္မေတာ္ တရပ္တည္းသာ တည္ရွိေစမည္ျဖစ္ၿပီး ျပည္ေထာင္စု တပ္မေတာ္ ဖြဲ႔စည္းရန္ လံုး၀မျဖစ္ႏိုင္ျခင္းပင္။
ဤအေျခအေနမ်ားေအာက္တြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရြာစစ္သည္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးကို မည္သို႔ ရွာေဖြပါမည္နည္း။ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးကို လက္မွတ္ထိုးထားပါလွ်က္
ရွမ္းျပည္ေျမာက္ပိုင္းတြင္ တိုက္ပြဲမ်ား ဆက္ျဖစ္ေနခဲ့သည္ကို လည္း လက္ေတြ႔ သံုးသပ္ႏုိင္သည္။ ျငိမ္းခ်မ္းေရးရရန္အေျခခံမွာ ဖက္ဒရယ္ ျပည္ေထာင္စု ဖြဲ႔စည္းပံုဥပေဒသစ္ တရပ္ကို ေရးဆြဲ အတည္ျပဳ က်င့္သံုးျခင္းမွတပါး အျခားမရွိပါ။
ဖက္ဒရယ္ႏွင့္ ရွစ္ေလးလံုး အေတြ႔အၾကံဳ
စာေရးသူသည္ ရွမ္းမဟုတ္ပါ။ ျမန္မာ အမ်ိဳးသားတဦးသာျဖစ္သည္။ ရွမ္းျပည္နယ္ ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕တြင္ ႏွစ္တခ်ိဳ႕အေျခခ် ေနထိုင္ခဲ့စဥ္အတြင္း ရွစ္ေလးလံုး အေရးေတာ္ပံုျဖစ္ပြားခဲ့ရာ ဗဟိုသပိတ္ေကာ္မတီတြင္ တြဲဘက္အေထြေထြ အတြင္းေရးမႈးအျဖစ္တာ၀န္ယူခဲ့သည္။ အေထြေထြ အတြင္းေရးမႈးမွာ စာေရးသူႏွင့္အတူ က်ဴရွင္ျပဘက္ က်ဴရွင္ဆရာ ဦးျမတ္သူ ျဖစ္သည္။ ဥကၠဌမွာ စပ္စံထြန္း ေဆး႐ံုးအုပ္ႀကီး ေဒါက္တာတင္၀င္း ျဖစ္သည္။ ဗဟို သပိတ္ေကာ္မတီ၏ ဦးေဆာင္မႈ ေအာက္၌ ေက်ာင္းသားအဖြဲ႔အစည္းမ်ားအားလံုးအပါအ၀င္ အဖြဲ႔အစည္းေပါင္း သံုးရာေက်ာ္ရွိခဲ့သည္။ တရားေဟာ စင္ျမင့္မွာ ဗဟိုသပိတ္ေကာ္မတီ၏ လက္၀ယ္သို ့ေရာက္ရွိလာၿပီး ျပည္နယ္ေဘာလံုးကြင္းႀကီး အတြင္း၌ ပရိသတ္တသိန္းေက်ာ္ တက္ေရာက္ခဲ့သည့္ တရားပြဲေပါင္း ၁၂ ပြဲခန္႔ က်င္းပႏိုင္ခဲ့သည္။ ပထမဆံုး တရားပြဲတြင္ ေဒါက္တာတင္၀င္းႏွင့္ စာေရးသူ ႏွစ္ဦးတည္း ေဟာခြင့္ရခဲ့သည္။
တရားေဟာပြဲမ်ား အရွိန္ရလာေသာအခါ သမိုင္း၀င္ ရွမ္းျပည္ႏိုင္ငံေရး ေခါင္းေဆာင္လူႀကီးမ်ားကိုပါ ဖိတ္ၾကားၿပီး ပါ၀င္ေဟာၾကားႏိုင္ရန္ ဗဟို သပိတ္ေကာ္မတီ အေနျဖင့္ စီစဥ္ေပးခဲ့သည္။ မွတ္မိသမွ်မွာ ပင္လံုစာခ်ဳပ္ လက္မွတ္ေရးထိုးခဲ့သူ ဦးထြန္းျမင့္၊ ဦးခြန္ထီး တို႔ႏွစ္ဦးတို႔အျပင္ ဦးထြန္းေဖ၊ ဦးညြန္႔ေမာင္၊ ရပလ ေခါင္းေဆာင္ႀကီး ဦးေရႊအံုး တို႔ျဖစ္သည္။
မွတ္မွတ္ရရ တစ္ရက္တြင္ ေနာက္ေန ့က်င္းပမည့္ တရားပြဲအတြက္ မည္သည့္ေခါင္းေဆာင္မ်ားက မည္ သည့္အေၾကာင္းအရာမ်ားအား ေဟာၾကားၾကရန္ ဦးခြန္ထီးအိမ္တြင္ စုေ၀းတိုင္ပင္ၾကသည္။ အထက္ပါ ေခါင္းေဆာင္ ႀကီးမ်ားအျပင္ ဗဟိုသပိတ္ေကာ္မတီမွ ေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ ေက်ာင္းသား ေခါင္းေဆာင္မ်ား တက္ေရာက္ခဲ့ၾကသည္။ ဤတြင္ ဦးေရႊအံုးက ဖက္ဒရယ္အေၾကာင္းကို သူ ေဟာမည္ဟု အဆိုျပဳသည္။ တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ား အၾကား၌ ဖက္ဒရယ္ ဆရာႀကီးအျဖစ္ နံမည္ႀကီး လွသူ ဦးထြန္းျမင့္က ကန္႔ကြက္သည္။ ဤပြဲမွာ ဒီမိုကေရစီေရးကို ဦးတည္ လႈပ္ရွားေနေသာပြဲျဖစ္သျဖင့္ ဖက္ဒရယ္ကို မေဟာသင့္ေသးေၾကာင္း၊ အခ်ိန္ေစာေနေၾကာင္း အေၾကာင္းျပသည္။ လူႀကီးအခ်င္းခ်င္း ျငင္းခံုေဆြးေႏြးေနၾကသျဖင့္ စာေရးသူတို႔ လူလတ္၊ လူငယ္မ်ားက ၿငိမ္ၿပီး နားေထာင္ေနခဲ့ၾကသည္။ ဦးေရႊအံုးက ဦးထြန္းျမင့္ ေျဖာင့္ဖ်ေျပာဆိုသည္ကို လက္မခံ ျငင္းခံုသည္။ ဖက္ဒရယ္ကို မွ ေဟာခြင့္မရလွ်င္ သူမေဟာ ေတာ့ဟု ဆိုကာ စိတ္ေကာက္သလို ျပဳ၇င္း ဘာမွ မေျပာေတာ့ဘဲ ထိုင္ေနေတာ့သည္။ ေနာက္ဆံုးတြင္
ဦးခြန္ထီးက ကဲဗ်ာ သူ သည္ေလာက္ေဟာျခင္လဲ ေဟာပါေစ။ ပရိသတ္ နားလည္တန္သေလာက္လဲ နားလည္သြားတာေပါ ့ဟု ၀င္ေရာက္ ျဖန္ေျဖေတာ့မွ ဦးေရႊအံုးမ်က္နွာ ၾကည္လင္လာသည္။
ေနာက္တေန ့တကယ္တန္းေဟာသည့္အခ်ိန္ ဦးေရႊအံုး အလွည့္ေရာက္ေသာအခါ ဖက္ဒရယ္ကို စတင္ေဟာ၍ ႏွစ္မိနစ္ သံုးမိနစ္ခန္႔ အၾကာမွာပင္ ပရိသတ္အတြင္းမွ စီစီညံညံ အသံမ်ားထြက္လာသည္။ "လာျပန္ၿပီ လားကြ ခြဲထြက္ေရး" "အခုက ခြဲထြက္ေရး လုပ္ရမယ့္ အခ်ိန္မဟုတ္ဘူး။" "ဒီမိုကေရစီေရးကို ေတာင္းဆိုေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ဖက္ဒရယ္ကို ေတာင္းေနရင္ ရႈတ္ကုန္မယ္" ဟု ေရရြတ္လွ်က္ ပရိသတ္အေျမာက္အမ်ား ကြင္းထဲမွ ထျပန္ သြားၾကသည္မွာ စာေရးသူ၏ ကိုယ္ေတြ ့ျဖစ္သည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ ဤသို ့ျဖစ္ခဲ့သနည္း။ ဖက္ဒရယ္မွာ ခြဲထြက္ေရး ျဖစ္ေၾကာင္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေန၀င္း ဦးေဆာင္သည့္ စစ္အာဏာရွင္မ်ားက ေတာက္ေလွ်ာက္၀ါဒျဖန္႔ ခဲ့ေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။
ယခုမူ အေျခအေနသည္ ေျပာင္းျပန္ျဖစ္ေနပါၿပီ။ လက္ရွိအာဏာရေနသည့္ စစ္ေခါင္းေဆာင္ ေဟာင္း သစ္မ်ား ကိုယ္တိုင္ မျငင္းႏုိင္ေတာ့။
မည္သည့္ဒီမိုကေရစီ အင္အားစုတခုတေလကမွ်လည္း မကန္႔ကြက္။ ၿပီးခဲ့သည့္ ရွစ္ေလးလံုးေငြရတု ဆံုးျဖတ္ခ်က္မွာပင္ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒသစ္တရပ္ ေရးဆြဲေရးကို ထည့္သြင္းခဲ့ျခင္းအရ လူထုမ်ားႀကီးကိုယ္တိုင္ လက္ခံလာၿပီဟု ရႈျမင္ႏိုင္သည္။ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္မွစ၍
သံုးသပ္လွ်င္ ယေန ့ ကာလမွာ ႏိုင္ငံေရးအရ တဆစ္ခ်ိဳးေျပာင္းသြားျခင္းျဖစ္သည္။ ဖက္ဒရယ္သည္ တင့္ေတာင့္တင့္တယ္ ႏိုင္ငံေရးဇာတ္ခံု ေပၚတက္လာၿပီျဖစ္သည္။ အာဏာပလႅင္ ေပၚေနာက္တဆင့္တိုးတက္ရန္ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံ ဥပေဒသစ္တရပ္ကို အျမန္ဆံုးေရးဆြဲ အတည္ျပဳ က်င့္သံုးရန္သာ ရွိေတာ့သည္။
စာေရးသူအေနျဖင့္မူ ဤလုပ္ငန္းစဥ္မ်ာ ေနာက္ က်လြန္းေနသည္ဟု ျမင္သည္။ အာဏာရွင္စနစ္ က်င့္သံုး၊ဘံုးဘံုးလဲက်ခဲ့သည့္ ဂ်ာမနီႏိုင္ငံတြင္
ဒုတိယကမာၻစစ္ႀကီးအၿပီး ၄ ႏွစ္အတြင္းမွာပင္ ဖက္ဒရယ္ဖြဲ႔စည္းပံုကို ေရးဆြဲ အတည္ျပဳက်င့္သံုးခဲ့ရာ ယခုကမာၻ ့ထိပ္တန္း ႏိုင္ငံစာ ရင္း၀င္ျဖစ္ေနၿပီ။
ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ၁၉၆၁ ၌ ဖက္ဒရယ္ ေတာင္းဆိုခ်က္ ထြက္ေပၚခဲ့သည့္ အခ်ိန္တြင္ အတည္ျပဳက်င့္သံုးခဲ့ပါက ယခုအခါစကၤာပူထက္ပင္ သာလြန္သည့္ စီးပြားေရးအေျခအေနမ်ား ခံစားခြင့္ရေနၾကပါမည္။
ေအာင္ထူး (ေရွ႕ေန)
ဥပေဒ အေထာက္အကူျပဳကြန္ယက္ တည္ေထာင္သူ
ၾသဂုတ္လ ၃၀ ရက္ ၂၀၁၃ ခုႏွစ္



www.arakantimes.net