မနက္က က်ေနာ္ မဒီနဲ႕အတူ ေစ်းကို သြားခဲ့တယ္။ က်ေနာ္လည္း အိမ္မွာေနရင္
၀တ္ေနၾက အကၤ် ီအဆိုး နဲ႕သြားခဲ့ၿပီး ေစ်းထဲကို ၀င္တဲ့အခ်ိန္မွာ က်ေနာ္က
ျပင္မွာ က်န္ေနခဲ့တယ္။ မဒီက ေစ်းထဲကို ၀င္ သြားၿပီးေတာ့ က်ေနာ္က အျပင္မွာ
ေစာင့္ယင္း ဦးစပ္စုဆိုပါေတာ့။ ေစ်းကိုသြားရင္ က်ေနာ္ စိတ္အ၀င္စား ဆံုးအရာက
အလုပ္သမားေတြပါ။ ဟိုတုန္းကဆိုရင္ စစ္ေတြၿမိဳ႕ရဲ႕ ၿမိဳ႕မေစ်းမွာ
ဘဂၤလီကုလားေတြကိုပဲ အဓိက အခိုင္းအေစအျဖစ္ အသံုးျပဳခဲ့ၾကတယ္။
အလုပ္သမားေခၚလိုက္ရင္ ကုလားေတြ က ေျခခ်င္း လိမ္ေနၾက တ ယ္။ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္
အေရးအခင္းျဖစ္ၿပီးေတာ့ က်ေနာ္တုိ႕ ရခိုင္ေတြက စိုးရိမ္းခဲ့ၾက တယ္။ ေစ်းထဲ မွာ
အလုပ္သမားလိုအပ္ခ်က္အရ ဘဂၤလီကုလားေတြသာ မရွိရင္ ဘယ္လို လည္ပတ္မ လဲေပါ့။
ဆိုင္ရွင္ တစ္ဦးဆိုရင္“အစတုန္းကေတာ့ ဒီကုလားေတြမရွိရင္ က်ေနာ္တို႕ ဆိုင္ေတြ ခိုင္းဖို႕ ေစဖို႕လူမရွိတဲ့အတြက္ ပစၥည္းအတင္ အခ် မွာ ေတာ္ေတာ္ ဒုကၡေရာက္မယ္လို႕ ထင္ခဲ့ပါတယ္။ အခုေတာ့ အထင္နဲ႕ အျမင္ တစ္လဲြစီ ျဖစ္ သြားၾကၿပီေလ။ ရခိုင္ေကာင္းေလးေတြက ခိုင္းရတာ ပိုေတာင္းေကာင္းေသး တယ္။ ေျပာ လုိက္ တာနဲ႕ကို သေဘာေပါက္တယ္။ နားလည္တယ္။ တတ္လြယ္တယ္။ အခုေတာ့ အဆင္ေျပပါ တယ္ဗ်ာ”လို႕ ေျပာျပခဲ့ဖူးသည္။
စစ္ေတြၿမိဳ႕ရဲ႕ ၿမိဳ႕မေစ်းဆိုတာ ဆန္အိတ္တို႔၊ ၾကက္သြန္အိတ္တ႔ို၊ ဆီပံုးတို႔ဆိုတာ အလုပ္သမားမရွိရင္ ကုန္တင္ ကုန္ခ်ဖို႔မလြယ္ဘူးေ
“တစ္ေန႕ကို အနည္းဆံုး ငါးေထာင္က်ပ္ေလာက္ကေတာ့ အသာေလးပဲ အစ္ကို။ နယ္က လူေတြ လည္းေရာက္မယ္၊ ရန္ကုန္ကေန ပစၥည္းေတြလည္း ေရာက္တယ္ဆိုရင္ ေသာင္းေက်ာ္ပါတယ္။ အိိမ္မွာေတာ့ သံုးေယာက္ေလာက္ အလုပ္လုပ္တယ္ဆိုရင္ ႏွစ္ေယာက္လုပ္စာကို စားၿပီး တစ္ေယာက္ စာေလာက္ေတာ့ စုမိေဆာင္းမိရွိပါတယ္”လို႕ ေျပာျပသည္။
ယခုအေျခအေနက ရခိုင္ျပည္နယ္မွာ ေအာက္ေျခအလုပ္သမား လူတန္းစား အဆင္ေျပ တယ္လို႕ ေယဘုယ်အားျဖင့္ တြက္ခ်က္လို႕ရပါတယ္။ ေရႊပန္းထိမ္းသမားတစ္ဦးကဆို
“က်ေနာ္တို႕လည္း အေရးအခင္းၿပီးရင္ အလုပ္အဆင္မေျပေလာက္ေတာ့ဘူး။
“နားနားေနေန နင္းရင္ေတာင္ တစ္ေန႔ကို ခုႏွစ္ေထာင္က်ပ္ေလာက္ကေတာ့ အသာလဲဗ်ာ။ နည္းနည္း အားစိုက္လိုက္ရင္ ေသာင္းအထက္မွာ ရတယ္။”လို႕ ေျပာျပသည္။ က်ေနာ္ ဦးေလး က ေျပာျပဖူးသည္
“အခုမွ ပိုေကာင္းတယ္သြားတယ္ကြာ။ ဆိုကၠားစီးလိုက္တာနဲ႕ ဘယ္ေလာက္လဲ ဆိုရင္ ႏွစ္ရာ က်ပ္ပါလို႕ ေျပာရင္ေတာင္ ေစ်းမဆစ္ၾကေတာ့ဘူး။ အလုပ္သမားေတြ ကို ေခၚခိုင္းရင္ လည္း ေတာ္ရံု သင့္ရံုဆိုရင္ ေစ်းမဆစ္ၾကေတာ့ဘူး။ ဘာျဖစ္လို႕ဆိုရင္ သူတို႕လည္း ရခိုင္ေတြပဲ၊ စားခ်င္းအတူတူ ရခိုင္ေတြ စားပါေစဆိုတဲ့ အေပးအယူ အသိစိတ္ကေလးနဲ႕အတူ နားလည္မႈ ရသြားၾကၿပီး” လို႕ ေျပာဖူးသည္။ အဲဒီအလုပ္သမားေတြလက္ထဲကို ေရာက္သြားတဲ့ ပိုက္ဆံေတြဆိုတာလည္း ရခိုင္လူထုၾကားမွာပဲ ျပန္လည္ ေငြေၾကးလည္ပတ္တာပဲ မဟုတ္လား။ ရခိုင္ေတြကား အျပန္အလွန္အားျဖင့္ အေပးအယူတည္သြားၾကၿပီးလို႔ ေစ်းေပါက္၀မွာ စဥ္စားေနမိေသးသည္။ စဥ္စားတုန္းပဲရွိေသးတယ္
“ အစ္ကို ဆိုင္ကယ္သြားမလား။ က်ေနာ္ အေ၀းေျပးကိုသြားခ်င္လို႕” က်ေနာ္ျပန္ၾကည့္လိုက္သည္။ လူက လူလတ္ပိုင္း အရြယ္။ သူအထင္ က်ေနာ္ကို ႏွစ္ဘီးဆိုင္ကယ္ ေမာင္းသည္ဟု ထင္ေနသည့္ ပံုစံမ်ိဳးျဖစ္ သည္။ က်ေနာ္လည္း မအားေသးဘူးအစ္ကို ေရွ႕လူက ဆဲြထားတယ္။ ေနာက္တစ္ေယာက္ရွာလိုက္္ပါလိ
ေ၀ဟင္ေအာင္
0 comments