Arakan Express Daily

က်ြန္ပ္တို ့ ဤ ကမၻာေပၚတြင္ လူသားအားလံုး၏ အခြင့္အေရး မ်ားကို တန္ဖိုးထား ေလးစားတက္ရန္မွာ မည္မွ် အေရးၾကီးေၾကာင္းထင္ ဟပ္ေနလ်ွက္ရွိပါသည္၊၊ ရကၡိဳင္ျပည္သည္ လည္း လြတ္လပ္စြာ အေျခအေန အမ်ိဴးမ်ိဴးကို တင္ျပထုတ္ေဖာ္ ေရးသားခြင့္ မရွိသည္မွာ ႏွစ္ေပါင္းရာ ႏွင့္ခ်ီ ေက်ာ္လာခဲ့ျပီ ျဖစ္ပါသည္၊၊ ထို ့ေၾကာင့္ ရကၡိဳင္ ျပည္ ၏ အျဖစ္မွန္မ်ားကို ရကၡိဳင္ ျပည္သူ ႏွင့္ အာရွ တခြင္ ၊ကမၻာျပည္ သူမ်ားလည္း အာရုံစူးစုိက္မူ မရွိနိုင္ေအာင္ နည္းအမ်ိဴးမ်ိဴး ျဖင့္ သမိုင္းကို လိမ္ရန္၊ ညဏ္နီ ညဏ္နက္ ထုတ္ေနသည္မွာ ဗမာ့ အာဏာရွင္ အဆက္အဆက္ ႏွင့္ ၎တို ့၏ အလိုတူ မ်ားပင္ျဖစ္ေပသည္၊၊
ရကၡိဳင္ ျပည္သည္ အေရွ့ေတာင္အာရွမွ သီးျခားလြတ္လပ္ေသာ နိုင္ငံတနိုင္ငံ ျဖစ္သည္ကို ရကၡိဳင္ ျပည္သူူ၊ ျမန္မာ(ဗမာ)ျပည္သူ ႏွင့္ အာရွတခြင္တြင္ မဲမွိန္ျပီး လူသိနည္းပါးလွပါသည္၊၊ ဤသို ့ျဖစ္ရျခင္းသည္ ၊ အတၱ၀ါဒီ မ်ိဳးေပ်ာက္ စီမံကိန္းသမား မဟာဗမာ တို ့အုပ္ခ်ဴပ္မူ ယႏၱရား ေအာက္မွာ က်ေရာက္သြားျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္သည္ ကို ကမၱာႏွင့္ အာရွ သမိုင္း သုေတသီ မ်ားက လက္ခံလ်ွက္ ရွိၾကပါသည္၊၊ ရကၡိဳင္ ျပည္သည္ အေရွ့ေတာင္ အာရွတြင္ (၁၆)ရာစု ႏွင့္(၁၇) ရာစု တြင္ နူိင္ငံေရး စီးပြားေရး ဘက္တြင္ အလြန္မွ ထင္ရွားခဲ့ေသာ နိုင္ငံတနုိင္ငံ ျဖစ္ေပသည္၊၊ ရကၡိဳင္ ဘုရင့္ နိုင္ေတာ္သည္ (၁၇၈၄)မွာ ဗမာတို ့က မတရားသိမ္းပိုက္လိုက္ျပီး (၁၈၂၄) ထိ ဗမာကိုလုိနီ အျဖစ္ခံရျပီး ၊ အဂၤလိပ္ လက္ေအာက္တြင္ (၁၈၂၄-၁၉၄၂) ထိ ၊ဂ်ပန္လက္ေအာက္တြင္ (၁၉၄၅-၁၉၄၈)ထိ ရကၡိဳင္ ျပည္သူလူထု သည္ အမ်ိဴးသားလြတ္ေျမာက္ေရး အတြက္ အသက္ေပါင္းေျမာက္ မ်ားစြာ စေတးခံေပးဆပ္ ခဲ့ျပီး ဒုကၡေပါင္းေျမာက္ျမားစြာျဖင့္ အမ်ိဴးသား လြတ္ေျမာက္ရန္ အတြက္ ေတာ္လွန္တိုက္ပြဲ ၀င္ခဲ့ၾကေပသည္၊၊ သို ့ေသာ္ မိမိတို ့လူမ်ိုဴးတို ့၏ စည္းလံုးမူ နည္းပါးျခင္းက တေၾကာင္း အဂၤလိပ္ လက္ထက္ တခဏ အတြင္း၌ ရာထူးမက္ေမာ၍ မိမိလူမ်ိဴးအတြက္ အခြင့္အေရးမ်ားကို မၾကိဳးစားခဲ့ျခင္းက တေၾကာင္းဟု ေကာက္ခ် ခ်နိူင္ေပသည္၊၊ ဤ အမွားမ်ားေၾကာင့္ ရကၡိဳင္ ျပည္သူတို ့သည္ ယေန့တိုင္ပင္ ကိုလိုန္ီ က်ြန္ဘ၀ျဖင့္ အရုပ္ဆိုး အက်ဥ္းတန္စြာ တည္ရွိေနလ်ွက္ ရွိေပသည္၊၊
ရကၡိဳင္ ေတာ္လွန္ေရး ေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ (၁၉၄၅-၄၇) ခုမ်ား အတြင္းက ရကၡိဳင္ ျပည္ အညွင္းဆဲခံ လူထုၾကီး မ်ားအတြက္ အမ်ိဴးသားလြတ္ေျမာက္ ေရးကို မိမိတုိ ့၏ အသက္ စည္းဇိမ္ကို ပမာ မထားတိုက္ပြဲ ၀င္လာခဲ့သည္၊၊ (၁၉၄၄) ခုႏွစ္ကပင္ ဖက္ ဆစ္ဂ်ပန္အား ညီညြတ္စည္းရုံးေနေသာ ရကၡိဳင္ ျပည္ သူမ်ားက ေတာ္လွန္ ေမာင္းထုတ္နိုင္ခဲ့သည္၊၊ သို ့ေသာ္ (၁၉၄၅)ခုႏွစ္ ဇႏၷ၀ါရီလ ပထမပတ္တြင္ ရကၡိဳင္ ျပည္၏ ျမိဳ ့ေတာ္ စစ္ေတြျမိဳ ့ကို ျဗိတိသ်ွတို ့အလြယ္တကူ သိမ္းပိုက္နိုင္ခဲ့သည္၊၊ ရကၡိဳင္ ေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ ဖက္ဆစ္ဂ်ပန္ကို တိုက္ခိုက္ ကတည္းက ဖဆပလ အစိုးရ ေခါင္းေဆာင္ ဗိုလ္ခ်ဴပ္ေအာင္ဆန္း ႏွင့္ ေတြ ့ရန္အတြက္ ရန္ကုန္ ကို ေရာက္၇ွိခဲ့ပါသည္၊၊ (၁၉၄၄) ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ မွ စျပီး လက္နက္စြဲကိုင္ ေတာ္လွန္ခဲ့စဥ္က ရကၡိဳင္ အမ်ိဳးသားေတြ ဖက္ဆစ္ဂ်ပန္ကို ထခ် ၾကျပီဟု ျပည္သူလူထုတရပ္လံဳးက အုတ္အုတ္ေသာင္းေသာင္း ၾသဘာေပးခံၾကရပါသည္၊။ ထုိအခ်ိန္အတြင္း ရကၡိဳင္ ျပည္တြင္း ေသြးမ်ားေခ်ာင္းစီးေနရျပီး၊၊ ရကၡိဳင္ ျပည္အတြင္း ေသေၾက ပ်က္စီးေနသည္ကို ျမင္ေတြ ့ေနရစဥ္ ဗမာ၀ါဒီ သခင္သန္းထြန္က ရကၡိဳင္ ျပည္သူ ေခါင္းေဆာင္မ်ားကို သူလွ်ိဳ စြပ္စြဲခဲ့သည္၊၊ ၎ စြပ္စြဲျခင္းသည္ အျပဳသေဘာ မေဆာင္ေသာ ေကာက္က်စ္ျခင္း လုပ္ရပ္သာ ျဖစ္သည္၊၊ ဤကဲဲ့သို ့ ေျပာဆို ျခင္းကို ဘုံေပါက္သာေက်ာ္သည္ နုိင္ငံေ၇း အဘိဓမၼာ နိင္ငံေရး သေဘာ တရားမ်ား ကိုေပးလ်ွင္ ေျပာလွ်င္ တုတ္တုတ္မ်ွ မလူပ္ဘဲ စြဲျမဲစြာ နားစိုက္ နာယူတတ္ေသာ အေလ့အထ ၇ွိသူ ျဖစ္သည္၊၊ သို ့ေသာ္ နုိင္ငံေရး အဘိဓမၼာ နိင္ငံေရး သေဘာတရား ေရးရာတြင္ မွားသည္ဟုယူ ဆလွ်င္လည္ းေခါင္းငုံမခံတက္ ျပန္ေျပာတတ္ေသာ အက်င့္၇ွိသျဖင့္ ဂ်ပန္ သူလ်ွိဳဟု စြပ္စြဲခ်က္ သခင္ သန္းထြန္း၏ နုိင္ငံေရးေကာက္ခ်က္ ကို ဆန္ ့က်င္လို သျဖင့္ ဆိတ္ျငိမ္စြာ မေနနိုင္ေတာ့ဘဲ ျဗိတိသ်ွကို တျပည္လံဳး အတိုင္းတာျဖင့္ တိုက္ဖ်က္ျခင္းကို သာ လိုလားေၾကာင္း သူတလူ ငါက မင္းတိုက္ခိုက္ျခင္း မ်ိဳးမျဖစ္ရေအာင္ ထိမ္းသိမ္းထားေၾကာင္းတို ့ကို ဘုံေပါက္သာေက်ာ္ က သခင္သန္းထြန္းအား ရွင္းလင္းေျပာျပခဲ့သည္၊၊ သို ့ေသာ္ သခင္သန္းထြန္းက လက္နက္ကို္င္တုိက္ရန္ မလို ေတာ့ေၾကာင္းကို ထပ္၇ွင္းျပကာ အေကာက္ၾကံ၍ ျဗိတိသ်ွ စစ္တပ္ထံ အၾကြင္းမဲ ့လက္နက္ အပ္ေ၇းကို ေၾကာဖိ ၊ရင္ဖိ ထပ္ေလာင္း တိုက္တြန္းသည္၊၊ ဘုံေပါက္သာေက်ာ္ က ဤသို ့ထပ္ေျပာျပန္သည္၊၊ ၾကိဳးမိန္ ့၊ထပ္ကြမ္း ခံေနရသူမ်ား ေထာင္က် ခံေနရသူမ်ား လြတ္လ်င္ ဂ်ပန္ေငြစ ကၠဴမ်ား တရားမ၀င္ျဖစ္သြား၍ ေပးစရာ ေငြမရွိေသာ လယ္သမားမ်ား အားေငြညစ္ယူျခင္း ၊ရြာမ်ားကို မီးရူိးျခင္းႏွင့္ လုယက္ မုဒိမ္းက်င့္ျခင္းမ်ား ကိုတားဆီးလ်ွင္ ရကၡိဳင္ ျပည္ အားလက္နက္ ကိုင္ ေတာ္လွန္ရန္မွ တပါး အျခားမရွိပါဟု ျပန္ေျပာခဲ့သည္၊၊ သခင္သန္းထြန္းက ျဗိတိသ်ွ မဟာမိတ္မ်ားႏွင့္ ေျဖရွင္းယူမည္ ဟု မစဥ္းစားဘဲ ခပ္ လြယ္လြယ္ ခပ္လံုးလံဳး အေျဖ ေပးခဲ့သည္ ဟု သိရသည္၊၊ ထုိ ့အျပင္ ခင္ဗ်ားတို ့လက္နက္ေတြ ဘယ္မွာ ထားသလဲဟု ေလ သံခပ္မာမာ ႏွင့္ေမးခဲ့သည္ ဟုသိရျပန္သည္၊၊ ျဗိတိသ်ွနယ္ခ်ဲ့ တိုိ ့ကို ေတာ္လွန္တိုက္ထုတ္ေနေသာ မဟာမိတ္ မ်ား အခ်င္းခ်င္း ထိုသို ့ေျပာၾကားျခင္းသည္ ၊ရကၡိဳင္ အမ်ိဳးသား မ်ား အေပၚမွာ မရိုးသားမူကို ဗူးေပၚသက့ဲသို ့ထိမ္းမရ သိမ္းမရ ေအာင္ ထပ္ ဟပ္ ေပၚလြင္ခဲ့ေပသည္၊၊ လက္နက္ေတြ ဘယ္မွာ ၀ွက္ထားသလဲဟု ေမးျမန္ခဲ့ျပန္ေသးသည္၊၊ ဘုံေပါက္သာေက်ာ္ကလည္း ေျမၾကီး ထဲမွာ ၀ွက္ထားသည္ ဟု ျပန္ေျပာခဲ့ေလသည္၊၊ ဤသို ့ဆုိလွ်င္ လက္နက္မ်ားေဆြးကုန္ မည္ဟု သခင္သန္းထြန္းက လက္နက္မ်ားကို ျပန္အပ္ခုိင္းသည္၊၊ ဘုံေပါက္သာေက်ာ္ ကလည္း ပါးနပ္စြာျဖင့္ က်ေနာ္တို ့ တပတ္မွာ တခါေလာက္ သန့္ရွင္းထားပါသည္ မေဆြးရပါ ဟု ျပန္ေျပာခဲ့ပါသည္၊၊ လြတ္လပ္ေရး ရျပီးလ်င္ ဤေသနတ္မ်ားကို မည္သို ့လုပ္မည္နည္းဟု ေမးျမန္ျပန္သည္၊၊ သခင္သန္းထြန္း၏ စကားသည္ အေႏွာင့္အဘြား မလြတ္ ရကၡိဳင္ျပည္ လြတ္လပ္ေရးကို ျပန္လည္ တိုက္ခိုက္ရန္ ေၾကာက္ရြ ံ့ သူရဲေဘာေၾကာင္ သံသယ ရွိသည္ကို ေျပာဆုိလာသျဖင့္ ဘုံေပါက္သာေက်ာ္ သည္ သူ ့စကားကို မႏွစ္ျမိဳ့ေသာေၾကာင့္ သူ ့အိမ္မွ ခ်က္ခ်င္း ထြက္လာခဲ့သည္။ ထို ့ေၾကာင္ ့ဘုံေပါက္သာေက်ာ္သည္ သခင္သန္းထြန္းကို ထို အခ်ိန္မွ စ၍ မေတြ ့ခ်င္ေအာင္ ရင္ထဲတြင္ က်န္ရစ္ခဲ့ေလသည္၊၊
ဖဆပလ ေခါင္းေဆာင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင္ ့သခင္ျမ တို ့သည္ ရကၡိဳင္ ျပည္သို ့ေရာက္ရွိလာ၍ ဘုံေပါက္ သာေက်ာ္၊ ဆရာေတာ္ ဦးစႏၱာ တို ့ႏွင့္ လည္းေတြ့ ဆံုခဲ့သည္၊၊ေျမေအာက္ေတာ္လွန္ေ၇း တပ္ဖြဲ ့မ်ားဖြဲ ့စည္းျခင္း ၊အာဏာနီ နယ္မ်ား ထူေထာင္လ်ွက္၇ွိျခင္း စသည္ျဖင့္ ျပဳလုပ္ခဲ့သည္၊၊ ေနာက္ ဆ၇ာေတာ္ႏွင့္ တကြ ေတာခုိ ၀ရမ္းေျပးေနၾကေသာ နိုင္ငံေ၇းသမားမ်ား လြတ္လပ္ေ၇း ကိစၥကိုလည္း ေဆြးေႏြးၾကသည္၊၊ အမ်ိဳးသားေတာ္လွန္ေရးကို အနုနည္းလမ္းျဖင့္ ျဖစ္ေစ၊ အၾကမ္းနည္းလမ္းျဖင့္ျဖစ္ေစ သင့္ေလ်ွာ္သလို ေတာ္လွန္သြား၇န္ လည္းဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾကသည္၊၊ ျပီးေနာက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ႏွင့္အဖြဲ ့သည္ (၁၉၄၆)ခုႏွစ္ မတ္လ (၁) ရက္ေန့ တြင္ စစ္ေတြ ျမို ့ႏွင့္ (၆) မိုင္ခန္ ့ေ၀းေသာ ၾကက္ကိုင္းတန္တြင္ အမ်ိဳးသားလြတ္လပ္ေရး နိုင္ငံေ၇း တရားပြဲကို က်င္းပသည္၊၊ ျပည္သူလူထု ႏွစ္ေသာင္းေက်ာ္ တက္ေရာက္ခဲ့သည္၊၊ ဦးပညာသီဟ သဘာပတိ အျဖစ္ေဆာင္ရြက္ သည္၊၊ အသ်ွင္မွ ျဗိတိသ်ွ တို ့၏ ညွင္းဆဲမူမ်ားကို ျပတ္ျပတ္သားသားျဖင့္ အဖြင့္အမွာ စကားျမြတ္ၾကားခဲ့ေလသည္ ၊။ ဗိုလ္ခ်ဴပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ သခင္ျမတို ့ကလည္း နုိင္ငံတကာ ေရးရာႏွင့္ အမ်ိဴးသားလြတ္ေျမာက္ေရး တို ့ကို ေဟာေျပာခဲ့ပါသည္၊၊ ဗိုလ္ခ်ဴပ္ေအာင္ဆန္း တို ့သည္လည္း အမ်ိဳးသားလြတ္ေျမာက္ေရးကို ရတဲ့နည္းျဖင့္ လြတ္လပ္ေ၇း ကို ရသလို အရ ယူမည္ကို ဗိုလ္ခ်ဴပ္ေအာင္ဆန္း တို ့အားတက္ဖြယ္ရာ ေျပာသြားခဲ့ၾကသည္၊၊ အထူးသျဖင့္ ျဗိတိသ်ွ ဘုရင္ခံ ေဒါမန္စမတ္ အတိုင္းပင္ခံအစိုးရ အဖြဲ ့တြင္ ေခါင္းေဆာင္ ေနေသာ (ဆာေပါၚထြန္း ႏွင့္ဆာထြန္းေအာင္ေက်ာ္) တို ့မွာ ရကၡိဳင္အမ်ိဳးသားမ်ား ျဖစ္ေနၾကသည္၊၊ ထို ့ေၾကာင့္ အမ်ိဳးသားလြတ္ေျမာက္ေရး တြင္တိုင္းရင္းသား လူမ်ိဳးေပါင္းစဳံ ညီညြတ္ေရးကို အေျခခံထားျပီး ေျပာၾကားရာမွာ လြတ္လပ္ေရးရ လ်ွင္ တိုင္းရင္းသား လူမ်ိဳးတမ်ိဳး က အျခားလူမ်ိဴးကို ျခယ္လွယ္ေသြးစုတ္ျခင္း မရွိ္ဘဲ ဗမာတက်ပ္ ရကၡိဳင္ တက်ပ္ ျဖစ္ေစရမည္ကို အေသးစိတ္ ေဟာေျပာ၍ ရဲ ့၀ံ ့ျပတ္သားစြာ ကတိေပးခဲ့သည္၊၊ သို ့ေသာ္ ဗမာ အုပ္ခ်ဴပ္သူ လူတန္းစား အဆင့္ဆင့္သ ည္ကား စကားလံုး အေကာင္းဆံုးမ်ား မ်ားကို ေ၇ြးထုတ္၍ လူမ်ိဳး တိုင္းကို ေခ်ြးသိပ္ ေစျပီး လက္ေတြ့ မွာေတာ့ သူတို ့၏ စကားမ်ားသည္ ယေန့တိုင္ကတိ ပ်က္ေနသည္ ကိုသာ ေပၚလြင္ထင္ရွားေစခဲ့ေပသည္၊၊
ၾကာအင္းေတာင္ရြာကို မီးရူိး လုယက္ မုဒိမ္းက်င့္ ခံရမူႏွင့္ ပတ္သက္၍ ဘုံေပါက္သာေက်ာ္ ၊ကိုေက်ာ္စိန္လွ တို ့ရန္ကုန္ကို သြား၍ ဖဆပလ အမူေဆာင္ေကာင္စိီျဖစ္ေသာ အေထြေထြ အတြင္းေရးမူး ဦးဘေဆြ ျပည္ထဲေရး ၀န္ၾကီး သခင္ျမတို ့ႏွင့္ သြားေတြ ့သည္၊၊ ၾကာအင္းေတာင္၇ြာ မီး၇ူိ လုယက္၊ မုဒိမ္းက်င့္မူခံရျခင္းႏွင့္ မီး၇ူိၾကေသာ ျဗိတိသ်ွ စစ္ဘက္ႏွင့္ ျမိ ု ့ျပဘက္ အရာရွိမ်ားက ဗိုလ္ခ်ဴပ္ေအာင္ဆန္း တို ့ဖဆပလ မွ မီးရိူးခိုင္း၍ မီးရူိးရျခင္း ဟု သူတို ့မွ ေျပာၾကားသည္ကို ဘုံေပါက္သာေက်ာ္ တို့မွ ေျပာၾကား တင္ျပရာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက သူမဟုတ္ရပါေၾကာင္း ျငင္းဆန္မူျပဳလုပ္ ခဲ့သည္၊၊ ဆရာေတာ္ ဦးစိႏၱာ အားလက္နက္ မခ်ရဘဲ ၀ရမ္းရုပ္သိမ္းေရး ကိစၥက္ိုလည္း သူတို ့ႏွစ္ေယာက္ ေတာင္းဆိုခဲ့သည္၊၊ ဆရာေတာ္ လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ သခင္ျမအိမ္တြင္ သခင္ျမ၊ ဦးဘေဆြ ႏွင့္ ဦးညို ထြန္း၊ ဘုံေပါက္သာေက်ာ္ ၊ဦးေမာင္စိန္လွ တို ့ည(၂)နာရီ တိတိ ဒူးတိုက္ ေဆြးေႏြးၾကေသာ္လည္း တိက်ေသာ အေျဖကို မရ ထို ့ေၾကာင့္ ဗိုလ္ခ်ဴပ္ေအာင္ဆန္းကို တယ္လီဖုန္းဆက္၍ ေတြ ့ဆံုရန္ ခ်ိန္းဆိုလိုက္ သည္၊၊ ေနာက္တေန ့မြန္းတည့္ပိုင္းတြင္ သခင္ျမ၊ ဦးဘေဆြ ႏွင္ ့ ဦးညို ထြန္း၊ ဦးသာထြန္း၊ ဘုံေပါက္သာေက်ာ္၊ ဦးေမာင္စိန္လွ တို ့သည္ တာ၀ါလိမ္လမ္း၊ ဗိုလ္ခ်ဴပ္အိမ္ ယခုဗိုလ္ခ်ဳပ္ျပတိုက္ တည္ထားေသာ ေနအိမ္ သို ့သြားၾကသည္၊၊ ဆရာေတာ္ကို လက္နက္မအပ္ရဘဲ ၀ရမ္းရုပ္သိမ္းေရးႏွင့္ အၾကြင္းမဲ ့လြတ္ေပးေရး ကို အနုနည္းႏွင့္ေရာ အၾကမ္းနည္းပါ သုံးသင့္သလို သုံးျပီး အေရးယူေရးအတြက္ လက္တြဲ ေဆာင္၇ြက္ ၾကေရးတို ့ကိုလည္း ဗိုလ္ခ်ဴပ္က တင္ျပသည္၊၊ ျပီးေနာက္ ဗိုလ္ခ်ဴပ္က က်ေနာ္တို ့လက္ထက္ မွာ သေဘၤာ(၂)စီးမ်ွခန္ ့လက္နက္မ်ားရွိသည္ လို အပ္လွ်င္ ခြဲေပးမည္ဟု ဗိုလ္ခ်ဳပ္က ေျပာခဲ့ေပသည္၊၊
ဦးညုိထြန္းတို ့ ရန္ကုန္မွ ျပန္မထြက္လာမွီကပင္ ျပည္ထဲ ေရး၀န္ၾကီး သခင္ျမ ကိုယ္တိုင္ စစ္တပ္မ်ားရုပ္သိမ္းထားရန္ ေၾကးနန္း ရုိက္ အေၾကာင္းၾကားခဲ့ေသာ္လည္း ၾကာအင္းေတာင္ တိုက္နယ္တြင္ စ္တပ္၊ပုလိပ္တပ္မ်ား ေမႊေနာက္ လ်ွက္၇ွိခဲ့ေပသည္၊၊ ဘုံေပါက္သာေက်ာ္ ႏွင့္ ကိုညိဳထြန္းေရွ ့ေျပးအျဖစ္ ေရာက္ရွိခဲ့ျပီး ဦးညိဳထြန္းသည္ စစ္ေတြျမိဳ ့တြင္ သ ခင္ျမ ႏွင့္ ဦးဘေဆြတို ့အား ေစာင့္ေနခဲ့ရသည္၊၊ သူတို ့သည္ေျမာင္းဘြယ္သို ့သြားေ၇ာက္ျပီး ဆရာေတာ္ ဦးစိႏၱာ ႏွင့္ေတြ ့၇န္ျဖစ္သည္၊၊ ထုိေနာက္ ဘုံေပါက္သာေက်ာ္ ႏွင့္ ရကၡိဳင္ေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ ၾကာအင္းေတာင္ မီးရူိခံရမူကို လက္ေတြ့ ျမင္နိုင္ရန္ အတြက္ ၾကာအင္းေတာင္ သို ့ဖိတ္ေခၚလိုက္သည္၊၊ ဖဆပလ ေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ ရကၡိဳင္ ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ အမ်ိဴးသားတရပ္လံုး လြတ္ေျမာက္ရန္ အတြက္ ၾကိဳးပမ္းေနစဥ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းတို ့အမူေဆာင္ ေကာ္စီ ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ ျပီးမွ ရကၡိဳင္တြင္ ၾကာအင္းေတာင္ ရြာ ကုိ မီးရူိ၊ လုယက္ ၊မုဒိမ္းက်င့္ မူမ်ား ဆရာေတာ္ ဦးစိႏၱာ အား ရုံးတင္ တရားမစြဲဟု အစိုးရအဖြဲ ့မွေၾက ညာ ခ်က္ထုတ္ပါလ်ွက္ ႏွင့္ဆရာ ေတာ္ကို ဖမ္းဆီးေထာင္ခ် လိုက္ပါသည္၊၊ ဤသည္ကို ေထာက္ရူျခင္းျဖင့္ ဖဆပလ ေခါင္းေဆာင္ မ်ား အခ်ိဴ ့သည္ အလုပ္တမ်ိဴး အေျပာတမ်ိဳး ျဖင့္ ရိုးသားမူကို အားေပးသူမ်ား မဟုတ္ေခ်၊၊
ထို ့ေနာက္ ဆရာေတာ္ ဦးစိႏၱာသည္ ေထာင္မွ လြတ္ျပီး ျဗိတိသ်ွနယ္ခ်ဲ ့လက္ေအာက္မွ အမ်ိဳးသားလြတ္လပ္ေရးကို လက္နက္ ကိုင္နည္းျဖင့္ တိုက္ခိုက္ယူရန္ ရကၡိဳင္ ျပည္ရွိ ထိပ္တန္းနိုူင္ငံေရး ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ ၾကည္ျဖဴစြာ သေဘာထား တူညီမူ ရရွိသည္၊၊ ရကၡိဳင္ျပည္သူ ့ လြတ္လပ္ေရးအဖြဲ ့ခ်ဴပ္ႏွင္ ့ရကၡိဳင္ျပည္သူ လူငယ္မ်ား အစည္းအရူုံးေခါင္းေဆာင္ မ်ား၏ ရင္ဖြင့္ေဆြးေႏြးပြဲက်င္းပခဲ့သည္၊၊ ရန္ကုန္ျမိဳ ့သို ့လည္း ပါတီအသီးသီး တို ့ႏွင့္မဟာမိတ္ျပဳရန္ အတြက္ (၁၉၄၇) ခုႏွစ္ေဖေဖာ္ရီလတြင္ ေမာင္ႏွင္းလွ၊ ငျပဴးႏွင့္ ဘုံေပါက္သာေက်ာ္ တုိ ့ခက္ရာခက္ခဲ အေရာက္သြားခဲ့ၾကသည္၊၊ ထို အခ်ိန္တြင္ ျပည္ထဲေရး ၀န္ၾကီးျဖစ္လုဆဲ ျဖစ္ေနေသာ ဦးေက်ာ္ျငိမ္းအိမ္တြင္ တည္းခိုၾကသည္၊၊ ဖဆပလ ေခါင္းေဆာင္ မ်ားႏွင့္ ေတြ ့ဆုံၾကျပီး ၊ရကၡိဳင္ ေခါင္းေဆာင္မ်ာ၏ ေတာ္လွန္ေရး လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားကို အေသးစိတ္ ရွင္းျပသည္ ၊၊ ဆရာေတာ္ ဦးစိႏၱာ ၊ဦးပညာသီဟ ႏွင့္ ဘုံေပါက္သာေက်ာ္ လက္မွတ္ေရးထိုးထားေသာ ေျမပုံတပ္ေပါင္းစု ညီလာခံဖိတ္စာကို လည္း ေပးအပ္ခဲ့သည္၊၊ ေျမပုံညီလာခံကို (၁၉၄၇)ခုႏွစ္ ဧျပီလ(၁)ရက္ေန ့တြင္ က်င္းပခဲ့သည္၊၊ ဆရာေတာ္ ဦးစိႏၱာသည္ ေျမပုံညီလာခံျပီးေနာက္ ရကၡိဳင္ ေတာင္ပိုင္း ရမ္းျဗဲ ျမိဳ ့နယ္တြင္ အဖမ္းခံရျပန္သည္၊၊ ဖဆပလ မွမဟုတ္မမွန္ စြပ္စြဲသည္မွာ ဦးစိႏၱာကို ဖမ္းရျခင္းမွာ ဦးစိႏၱာသည္ မိမိလက္ေအာက္ငယ္သားမ်ားအား သီးစားခ မေပးေရး အခြန္ေတာ္ မေပးေရး အမေတာ္ ေၾကး ျပန္မဆပ္ေရး စေသာ ဥပေဒမဲ့ လုပ္ရပ္မ်ားကို လုပ္ေဆာင္ရန္ လူံေဆာ္သည္၊၊၎အျပင္ သူကိုယ္တိုင္လည္း ဥပေဒ ကိုခ်ိဴေဖာက္ သည္၊၊ရမ္းျဗဲ ျမိဳ ့၀န္ "မတ္သရွူး" ဖမ္းဆီးထားေသာ လူဆိုးဓါးျပ (၁၈)ေယာက္ကို ျမိဳ ့၀န္လက္မွ အတင္း လႊတ္ေပးခဲ့သည္၊၊ ဤမွ်သာ မကဘဲ ဦးစိႏၱာ တပည့္မ်ားသည္ မိန္ ့ခေလးမ်ားကို မုဒိမ္းက်င့္ျခင္း၊ဓါးျပတိုက္ျခင္း စသည့္အခ်က္ လက္မ်ား ကို လုပ္ဇါတ္ခင္း၍ မဟုတ္မမွန္ ဖဆပလ မွ ယိုးစြပ္ျပီး ယုတ္မာစြာ ဖမ္းဆီးလိုက္သည္၊၊ ဖဆပလ ေခါင္းေဆာင္ တဦးျဖစ္သူ ဦးဘခ်ိဴက လည္း ဆရာေတာ္ ဦးစိႏၱာသည္ ဓါးျပတေယာက္သာ ျဖစ္ေၾကာင္း ျဗိတိန္ေအာက္လြတ္ေတာ္ အမတ္ "အာသာဟန္ဒါဆင္" အားေျပာၾကားရာ ဆရာေတာ္သည္ ဓါးျပဗိုလ္ တေယာက္ျဖစ္ပါလွ်က္နဲ ့သူ၏တရားပြဲကို အဘယ္ေၾကာင့္ ျပည္သူလူထု ေျခာက္ေသာင္းေက်ာ္ တက္ေ၇ာက္ အားေပးလာခဲ့သည္ဟု လြတ္ေတာ္ အမတ္ '' အာသာဟန္ဒါဆင္'' က ျပန္ေျပာလိုက္ရာ လိမ္ညာမူကို ဟန္ေဆာင္ ဖုံးကြယ္လို ့မရ လိုက္ေတာ့ဘဲ ဦးဘခ်ိဴ မွာ မ်က္စီမ်က္ႏွာ အထူးပ်က္ အရွက္ရခဲ့ပါသည္၊၊
ဦးစံေရႊ ဦးေဆာင္ေသာ ရကၡိဳင္ေခါင္းေဆာင္ မ်ားသည္ ဦးစိႏၱာ ႏွင့္အဖြဲ ့လြတ္ရန္အတြက္ ဖဆပလ ေခါင္းေဆာင္ မ်ား ႏွင့္ ေဆြးေႏြးတိုင္ပင္ ေသာ္လည္း ေျပလည္မူမရရွိဘဲ ရကၡိဳင္ ေခါင္းေဆာင္ မ်ားကို သာ ဖဆပလမွ အဓိကရန္သူ အျဖစ္ ျမင္လာၾကပါသည္၊၊ ဖဆပလ ႏွင့္ ရကၡိဳင္ ေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ အမ်ိဳးသားထု တရပ္လံုးလြတ္ေျမာက္ရန္ အတြက္ နယ္ခ်ဲ ့ဖက္ ဆစ္ဂ်ပန္မ်ားကို အတူ တုိက္ပြဲ၀င္လာခဲ့ၾကသည္၊၊ သို ့ေသာ္လည္း ဖဆပလအဖြဲ ့မွမရုိးသားမူ အစစ္အမွန္ျဖင့္ ရကၡိဳင္ ေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ ဂ်ပန္ကို ကူညီခဲ့သည္ဟု ျဗိတိသ်ွ အစိုးရထံတြင္ လုပ္ၾကံ၍ ေျပာဆိုခဲ့သည္၊၊ ထို ့ေၾကာင့္ ျဗိတိသ်ွ စစ္တပ္ႏွင့္ ဖဆပလ အဖြဲ ့တို့သည္ ရကၡိဳင္ျပည္ရွိ ရြာမ်ားကို မီးရူိးျခင္း၊၀၇မ္းထုတ္၍ ဖမ္းဆီးလာသည္၊၊ အခ်ိဳ့ေဒသမ်ားတြင္ ေယာက်ၤား ဟူသမွ်ကို အတင္းအဓမၼ ရြာျပင္မ်ားကို ေမာင္းထုတ္ျပီး အရြယ္ေရာက္ အမ်ိဴးသမီးမ်ားကို ဖဆပလ အဖြဲ ့မ်ားႏွင့္ အဂၤလိပ္စစ္သားမ်ားသည္ မုဒိမ္းက်င့္သည္ အထိ ယုတ္မာခဲ့သည္၊၊ ထို ့အျပင္ နိုင္ငံေရး၊စီးပြားေရး ဘက္တြင္လည္း အထူးအာရုံစိုက္ျပီး ဖိစီးလာခဲ့သည္၊၊ ရကၡိဳင္ စစ္မ်ွက္ႏွာတြင္ ၾကည္း၊ေရေလ၊ တပ္မ်ိဴးစုံျဖင့္ ႏွိမ္နင္းလာခဲ့သည္၊၊ အဂၤလိပ္ အ၀င္ ဂ်ပန္စကၠဴ တရားမ၀င္ ျဖစ္ေနခိုက္္ လူအမ်ားအရာရာ အားလံုးကို အၾကပ္အတည္းႏွင့္ ၇င္ဆိုင္ေနရခ်ိန္တြင္ အဂၤလိပ္အစိုးရႏွင့္ ဖဆပလ ကအားနည္းခ်က္ကို အခြင့္ေကာင္းယူကာ လယ္သမားမ်ား အေပၚမွာ ေျမခြန္ေကာက္ျခင္း၊ အမေတာ္ ေၾကြးေဟာင္းကို ျပန္ဆပ္ခိုင္းျခင္း၊သီးစားခ ေတာင္းျခင္းကို အတင္းအဓမၼ ျပဳလုပ္လာၾကသည္၊၊ ဤသို ့ျဖင့္ဖဆပလ အဖြဲ့မ်ားသည္ ရကၡိဳင္ ျပည္သူ ႏွင့္ ရကၡိဳင္ေတာ္လွန္ ေရးသမားမ်ားကို ႏွိမ္နင္းေရးျဖစ္လာသည္မွာ ဖဆပလ သည္ သူရဲေဘာ ေၾကာင္ေသာ နိုင္ငံေရး အေတြး အေခၚမ်ား ၀င္လာခဲ့သည္၊၊ မဟာ ဗမာ တေစာက္ကန္း အာဏာရူး စုိးမိုးလိုသည္ ၊၊ရကၡိဳင္ျပည္ သီးျခားလြတ္လပ္ေရး ရယူမည္ကို အလြန္မွ စိုးရိမ္ျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္နုိင္ေပသည္၊၊
ဤသို ့ျဖင့္ စစ္ၾကိဳေခတ္မွ စစ္အျပီးဖဆပလ ႏွင့္ အမ်ိဴးသားလြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ရကၡိဳင္ေတာ္လွန္ေရး ေခါင္းေဆာင္ မ်ားသည္ အားစိုက္ခြန္ စိုက္ပါ ခဲ့သည္၊၊ သို ့ေသာ္လည္း စစ္ျပီးေခတ္တြင္ (ဖဆပလ) ၏ မရိုးသားျခင္း ေတာ္လြန္ျခင္းေၾကာင့္ ရကၡိဳင္ အမ်ိဴးသားမ်ား အခြင့္အေရး မ်ားကို ဗမာမ်ားကဘသာ ပိုင္ဆိုင္သြားခဲ့ၾကေလသည္၊၊ ဗမာ အုပ္ခ်ဴပ္သူတိုင္းသည္ သမိုင္းအဆက္ဆက္မွာ မည္သည့္ ဥပေဒကိုမွ ခ်ိဳးေဖာက္ မ်ွက္ကြယ္ျပဳဖုိ ့ကို ၀န္ေလးနိုင္မည္မဟုတ္ပါ၊၊ ထို ့ေၾကာင့္ပင္လုံ စာခ်ဴပ္သည္လည္း ဗမာအုပ္ခ်ဴပ္သူ မဟာ၀ါဒီမ်ားက ခ်ိဴးေဖာက္ မ်က္ကြယ္ ျပဴလုိက္သျဖင့္ ရလာဒ္သည္ကား ျပည္တြင္း စစ္ႏွင့္ မီးဟုန္းဟုန္းေတာက္ေလာင္ေနသည္၊၊ ျပည္သူမ်ားသည္ ဆင္းရဲတြင္း နက္လ်ွက္ ေသာက မ်ားစြာျဖင့္ ရွိေနရေလသည္၊၊

ဖဆပလ ေခတ္ လြတ္လပ္ေရး ရျပီးေနာက္ ရကၡိ္ဳင္ ျပည္ သည္ ျပည္နယ္ မရရွိဘဲ ဗမာ အုပ္စိုးသူမ်ားက အတင္း အဓမၼျငင္း ထားျခင္း ခံရခဲ့သည္၊၊ ရကၡိ္ဳင္ ျပည္နယ္ ေတာင္းဆိုမူသည္ (၁၉၃၀) ခုႏွစ္ကပင္ ေပၚေပါက္ခဲ့သည္၊၊ ဗမာ(ျမန္မာ) ကိုယ္စားလွယ္ မ်ားႏွင့္ ရကၡိ္ဳင္ ကိုယ္စားလွယ္ေတာ္မ်ား သြားေရာက္စဥ္က ရကၡိ္ဳင္ ကိုယ္စားလွယ္ မ်ားသည္ လန္ဒန္မ်က္ႏွာစုံညီ အစည္းအေ၀းတြင္ ရကၡိ္ဳင္ ကို ဗမာ ႏွင့္တြဲမထား ဖုိ ့သီးသန္ ့ျပည္နယ္တခု ေတာင္းခံရန္ အစီအစဥ္ ရွိခဲ့သည္၊၊ သို ့ေသာ္လည္း ရကၡိ္ဳင္ ေခါင္းေဆာင္ မ်ား လန္ဒန္မ်ွက္ႏွာစုံညီ အစည္းအေ၀းတြင္ မတင္ ျဖစ္ခဲ့ေခ်၊၊ ရကၡိ္ဳင္ ျပည္ အေရးကို ဗမာ အစိုးရက ဂရုမစိုက္သည္ ့အျပင္ ရကၡိ္ဳင္ ျပည္ ထူေထာင္ေ၇း ကို ဗမာ ျပည္သူေထာင္ေရး ႏွင့္ ခြဲျခားျပီး ရကၡိ္ဳင္ ျပည္ကို မိမိ တို ့ထူေထာင္မွ ၾကီးပြားမည္ဟု ရကၡိ္ဳင္ ေခါင္းေဆာင္ မ်ား ယူဆသည္၊၊ ထို ့ေၾကာင့္ ရႏၱပို စာခ်ဴပ္အရ၊ ရကၡိ္ဳင္ ျျပည္အား လြတ္လပ္ ေသာ သီးျခားအုပ္ခ်ဴပ္ခြင့္ေပးရန္၊ ျဗိတိသ်ွ အစိုးရအား ေလးနက္စြာ ေဆာင္းဆိုခဲ့သည္၊၊
ျမန္မာနိုင္ငံေတာ္လြတ္လပ္ေရး ရလာတဲ့အခါ မွာ ဦးနုက နုိင္ငံေခါင္းေဆာင္ ျဖစ္လာခဲ့ပါသည္၊၊ ပင္လုံညီလာခံ ကိုလည္း ဖဆပလ မွ ဦးေဆာင္ က်င္းပခဲ့သည္၊၊ သို ့ေသာ္ ဦးနု အာဏာ ရလာေသာ အခါ အေျပာ တမ်ိဴး အလုပ္တမ်ိဴးျဖင့္ ပင္လုံ၏ ရည္မွန္းခ်က္ ေတြကို ဗမာမွ လြဲ၍ အျခားအမ်ိဴးသားမ်ားခံစားခြင့္ လုံး၀မရခဲ့ေပ၊၊ ရကၡိ္ဳင္ ျပည္ကိုလည္း ဗိုလ္ခ်ဴပ္ေဆာင္ဆန္း ရွိစဥ္ကပင္ ဖဆပလ အစည္းအေ၀းတုိင္း လုိလုိ တြင္ ရကၡိ္ဳင္ ေခါင္းေဆာင္ မ်ားမွ ရကၡိ္ဳင္ ျပည္နယ္ေပးေရးအတြက္ တင္ျပေတာင္းဆိုၾကရာ ဦးေအာင္ဆန္းမွ ရကၡိ္ဳင္ ျပည္နယ္ ေပးရန္ အတြက္ ေထာက္ခံေျပာဆို ခဲ့ေသာ အေထာက္အထားမ်ားကို ေတြ ့ရသည္၊၊ သို ့ေသာ္ ဦးနု အာဏာရရွိလာေသာ အခါ ဖဆပလ ေခါင္းေဆာင္ ဦးေအာင္ဆန္း စကားမ်ားျဖစ္ေသာ အမ်ိဴးသား စည္းလံုးညီညြတ္ေရး ၊တန္းတူေရး ၊သာတူညီ မ်ွေကာင္းစားေရး စသည္မ်ားကို လံုး၀လိုက္နာျခင္း မရွိေတာ့ေခ်၊၊ ရကၡိ္ဳင္ ျပည္နယ္ေပးရန္ ကတိမ်ားကို လုံး၀ ဥႆုံ ေပၚတင္ ခ်ိဴးေဖာက္ျပန္ခဲ့သည္၊၊ (၁၉၄၇) ခုႏွစ္ ေမလတြင္ ဖဆပလ အဖြဲ ့ခ်ဴပ္ ၏ ပမာဏ ညီလာခံကို ဂ်ဴပလီေဟာတြင္ က်င္းပခဲ့သည္၊၊ ထိုညီလာခံတြင္ ဖဆပလ မွျပဳစုခဲ့ေသာ အေျခခံဥပေဒတြင္ ျပည္နယ္ အမ်ိဴးအစား သုံးမ်ိဴးသတ္မွတ္ ခဲ့သည္၊၊ ၎တို ့မွာ ျပည္ေထာင္စု ျပည္နယ္ ၊ကိုယ္ပိုင္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ျပည္နယ္ ႏွင့္ လူမ်ိဴးစုျပည္နယ္ ဟူ၍ျဖစ္သည္၊၊ ထုိ ့အျပင္င ျပည္ေထာင္စု၀င္ ျပည္နယ္ ျဖစ္ထိုက္သည္ ့ဂုဏ္အဂၤါရပ္မ်ားကိုလည္း သတ္မွတ္ေပးခဲ့သည္၊၊ ၎အဂၤါ ရပ္မ်ားမွာ -
(၁) ပထ၀ီ အေနအထား အရ နယ္နိမိတ္ထင္၇ွားျခင္း၊
(၂) ဗမာ(ျမန္မာ)စကားႏွင့္ မတူေသာ ဘာသာစကားတမ်ိဴး တည္းရွိျခင္း၊
(၃) ယဥ္ေက်းမူ တမ်ိဴးတည္းရွိျခင္း၊
(၄) ရာဇ၀င္အစဥ္အလာ တမ်ိဴးတည္း၇ွိေသာ လူစု၇ွိျခင္း၊
(၅) စီးပြားေရး ဆိုင္ရာ အက်ိဳးေက်းဇူးႏွင့္ စီးပြားေရး လုံေလာက္မူ တို ့၇ွိေသာ လူစု၇ွိျခင္း၊
(၆) လူဦးေရ အေတာ္ တန္ရွိျခင္း၊
(ရ) ျပည္ေထာင္စု အဖြဲ ့၏ သီးျခားေဒသတခု အျဖစ္ျဖင့္ မိမိ၏ ကိုယ္ပိုင္ ထင္၇ွားခ်က္ အတိုင္း ေနလိုေသာ ဆႏၵရွိျခင္း တို ့ပင္ျဖစ္ပါသည္၊၊
၁၉၅၃ ခုႏွစ္ ဇႏၷ၀ါရီ လ (ရ) ရက္ေန ့မွ (၉)ရက္ေန့ ထိ ရကၡိ္ဳင္ ျပည္လုံးဆိုင္ရာ ညီလာခံၾကီးကို စစ္ေတြျမိဳ ့၀ကၤာပါကြင္း ၌ က်င္းပခဲ့သည္၊၊ ထို ့ေၾကာင့္ ၌ ျပည္နယ္ ေတာင္းဆိုမူ တရပ္ကို ေပၚေပါက္လာရျပန္သည္၊၊ ညီလာခံတြင္ ၀တ္လုံ ဦးေရြေဘာ္က သဘာပတိ အျဖစ္ေဆာင္ရြက္ ခဲ့သည္၊၊ ရကၡိဳင္ အမတ္တခ်ဴိ ့က ရကၡိဳင္ျပည္နယ္သည္ ဖဆပလ ေခါင္းေဆာင္မ်ား သတ္မွတ္ေပးထားေသာ အဂၤါရပ္ ႏွင့္ ျပည္စုံ၍ ျဖစ္ေၾကာင္း တင္ျပခဲ့သည္၊၊ဖဆပလ အဖြဲ ့ေခါင္းေဆာင္ ဗမာ၀ါဒီ ဦးနုက သီးျခားျပည္နယ္ ကိစၥႏွင့္ပတ္သက္ ၍ စကားကို ဗေလာင္းဗလဲ အရွက္ကို မ်က္စိမွိတ္ ေဘးကို ဖယ္ထုတ္၍ ေျပာၾကားသည္မွာ က်ေနာ္တို ့၏ သေဘာထားကို အမတ္မ်ားအား အတိအလင္း အစီရင္ခံ လိုပါသည္၊၊ က်ေနာ္တို ့ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာနိုင္ငံေတာ္သည္ လူဦးေရဖက္မွာ အထူးနည္းတဲ့ အတြက္ စီးပြားေရး အရ ၎၊ကာကြယ္ေရး အရျဖင့္ ၎၊ျပည္ေထာင္စုကို အစိတ္စိတ္အျမြာျမြာ ခြဲပစ္လုိ ့ကို မရဘူး အမွန္အတိုင္း အစီရင္ခံရလ်ွင္ ျပည္ေထာင္စုၾကီးကို ေနာက္ထပ္ခြဲျခမ္းေပးဖုိ ့ကို မေျပာထားနဲ ့အခုရွိရင္းစြဲျဖစ္ေနတဲ ့ခြဲျခမ္းမူကို ပင္ က်ေနာ္တို ့ရဲ ့တကိုယ္တည္း သေဘာထားကို ေျပာရမယ္ဆိုလွ်င္ ရာခုိင္နူန္းျပည္ ့သေဘာမက်ဘူး၊၊ က်ေနာ္ သေဘာကေတာ့ ဒီလိုခြဲျခမ္းမည္ အစား က်ြန္ေတာ္ တို ့ျပည္ေထာင္စုက ယေန ့အေရးတၾကီးလို အပ္ေနေသာ အရာဟာ ခြဲျခမ္းမူ မဟုတ္ဘဲ စည္းလံုးမူပင္ျဖစ္ ေနလုိ ့ပါဘဲဟု စကားကို အမ်ိဳးမ်ိဴးေျပာခဲ့ျပန္ေသးသည္၊၊ ထို ့ေၾကာင့္ ဖဆပလ မွ ကိုယ္တိုင္ေရး ဆြဲခဲ့ေသာ ဖြဲ ့စည္းပုံႏွင့္အညီ ရကၡဳိင္အမတ္မ်ားက ေတာင္းဆို ၾကေသာ္လည္း ဖဆပလ ေခါင္းေဆာင္ ဦးနုကပင္ လုံး၀ေျဗာင္က်က် အတင္း ခ်ိဴးေဖာက္ ေ၇းသည္ကို ပင္ အံၾသစရာ ေကာင္းေလာက္ေအာင္ အဆိုး၇ြားဆံုး၌ ေတာ္လွေပသည္ ဟုေျပာရေပမည္၊၊
ရကၡိဳင္အမတ္မ်ားသည္ ရကၡိဳင္ျပည္နယ္ ရေရး အတြက္ လုံး၀ဇြဲ မေလ်ွာ့ဘဲ ဖဆပလ အစည္းအေ၀းတိုင္းတြင္ တင္ျပေတာင္းဆို ၾကေပသည္၊၊ အစည္းအေ၀း တခုတြင္ ရမ္းျဗဲ့ အမတ္ဦးဘျမိဳင္ တင္သြင္း ေသာ ဖြဲ ့စည္းအုပ္ခ်ဴပ္ပဳံ အေျခခံဥပေဒ (ျပင္ဆင္ခ်က္)မူၾကမ္း ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ၊ဖဆပလ ၏ ေဆြေတာ္ မ်ိဴးေတာ္ ျဖစ္ေသာ အဘုရ္ေတာ္ ရွာရ္ ကုလားက ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ကန္ ့ကြက္ခဲ့သည္၊၊ ကုလားက ေျပာသည္ မွာ ဖဆပလ ၏ အလိုက် အကယ္၍ လို ့သာ အစိုးရက ရကၡဳိင္ျပည္နယ္ ေပးလိုက္လ်ွင္ လူမ်ိဴးေရး အဓိကရုန္း ကုလား ၊ရကၡိဳင္ အေၾကာင္းကို ရည္ညြန္း ေျပာၾကားလာခဲ့ေပသည္၊၊ ဦးနု ဦးေဆာင္ေသာ ဖဆပလ အဖြဲ ့သည္ နယ္ခ်ဲ ့ဗမာ မ်ား ပီပီ ေရြးေကာက္ပြဲ ျပဳလုပ္လ်င္ သူတို ့မဲအနုိုင္ ရရန္ အတြက္ အေရွ ့ပါကစၥတန္၊ ဘဂၤလားေဒ့ခ်္ ႏွင့္စစ္တေကာင္းေဒသမွ တယူသန္ မူဆလင္ကုလားမ်ားကို အာဏာရ ဖဆပလ အစိုးရသည္ ရကၡိဳင္ေၾကာင့္ ဒို့ဗမာ နန္းက်ရတယ္ ဟုဆိုကာ ေဒသခံ ရကၡိဳင္လူမ်ိဴမ်ား ႏွင့္ အစြန္းေရာက္ မူဆလင္ကုလားမ်ားကို လူမ်ိဴးေရး အဓိကရုန္း ျဖစ္ေစရန္ ရည္ရြယ္၍ ရကၡိဳင္ျပည္ထဲသို ့အကန္ ့အသတ္မရွိ တင္သြင္းခဲ့ၾကသည္။ ဦးနုဦးေဆာင္ေသာ ဖဆပလသည္ နယ္ခ်ဲ ့ဗမာမ်ား ပီပီ (Divide and Rule) ဆိုသည္ ့သေဘာအတိုင္း တရားမ၀င္ ဘဂၤလီကုလားတို ့ႏွင့္ လူမ်ိဴးေရး အဓိကရုန္းျဖစ္ရန္ ဖန္တီးသည္၊၊ ဖဆပလသည္ အေၾကာင္းအမ်ိဴးမ်ိဴးျပရန္ ရည္ရြယ္ျပီး အာဏာကို ေရ ရွည္သည္ ဆုပ္ကိုင္ရန္ နည္းဗ်ဴဟာသာ ျဖစ္ပါသည္၊၊ တရားမ၀င္ ခိုး၀င္လာေသာ ဘဂၤါလီကုလား တို ့သည္လူအုပ္ မ်ားျဖင့္ ေဒသခံ ရကၡဳိင္ျပည္သူမ်ားကို အေသသတ္ျဖတ္ျခင္း၊ အမ်ိဴးသမီးမ်ား ကုိ မုဒိမ္းက်င့္ သတ္ျဖတ္ျခင္း၊ ရကၡဳိင္ ခေလးငယ္မ်ားကို ဂုံနီ အိတ္ထဲတြင္ ထည့္လ်ွက္ေရထဲ ကို ပစ္ခ်ျခင္းႏွင့္ ရကၡဳိင္ လူမ်ိဴးတို ့ဘုိးစဥ္ေဘာင္ဆက္လုပ္ကိုင္ စားေသာက္လာၾကေသာ လယ္ေျမမ်ားကို လူအုပ္ျဖင့္ အတင္း သိမ္းယူျခင္း စေသာ လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားကို (ဖဆပလ)အားကိုးျဖင့္ လက္ရဲ ဇက္ရဲ က်ဴးလြန္လာခဲ ့ၾကသည္၊၊ ရကၡိဳင္ လူမ်ိဴးတို ့မွာ နယ္ခ်ဲ ့ဗမာမ်ား အဆက္ဆက္တို ့အနိုင္က်င့္ျခင္း၊ နယ္ခ်ဲ ့အဂၤလိပ္ တို ့အနိူင္က်င့္ျခင္းကို ခံရျခင္း၊ဖက္ဆစ္ ဂ်ပန္တို ့အနုိင္က်င့္ျခင္းခံရျုခင္းႏွင့္ ဖဆပလ လက္ကို္င္တုတ္ တယူသန္ ဘဂၤါလီ ကုလားတို ့ထပ္ဆင့္ အနုိင္က်င့္မူကို ခံရျပန္သည္၊၊ ဘဂၤါလီ ကုလားတို ့က ရကၡိဳင္ ျပည္မွ အုပ္ခ်ဴပ္မူကို မခံယူလို ဘဲမိမိတို ့ကို ရန္ကုန္မွ တိုက္ရုိက္ အုပ္ခ်ဴပ္ပါရန္ေတာင္းဆို ခဲ့ပါသည္၊၊ တဖန္ မိမိတို ့ကို သီးသန္ ့ခရိုင္တခု သတ္မွတ္ေပးပါရန္ ႏွင့္ လူမ်ိဴးကိုလည္း ဘဂၤါလီဟု မေခၚဘဲ ရုိဟင္ဂ်ာ လူမ်ိဴးဟု အသိအမွတ္ျပဳပါရန္ ဖဆပလ အစိုးရထံ ေတာင္းဆို ခဲ့သည္ဟုသိရပါ သည္၊၊ ထို ့အျပင္ေကာက္က်စ္ စဥ္းလဲေသာ ဖဆပလ ၏ လုပ္ ရပ္သည္ကား ကာဆင္ ဆိုသူ ကုလားတေယာက္ ကို အာဏာရ ဖဆပလ အစိုးရကို တိုက္ခုိက္ ဟန္ျပဳလ်ွက္၊ အတုအေယာင္ လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ ့တဖြဲ ့ကို ဖန္တီးေပးခဲ့သည္၊၊
၁၉၅၇ ခုႏွစ္ မတ္ခ်္လ (၇) ရက္ေန ့တြင္က်င္းပေသာ ျပည္သူ ့လြတ္ေတာ္ အစည္းအေ၀းတြင္ ဦးလွထြန္းျဖဴ( ျမိဳ ့ေဟာင္း)အမတ္ က ရကၡိဳင္ျပည္နယ္ ရရွိေရး အတြက္ ျပန္လည္၍` ေဆြးေႏြး တင္ျပရာ ဗမာ၀ါဒီ ဦးနုက ဗမာႏွင့္ ရကၡိဳင္ ေသြးကြဲေအာင္ လုပ္ေနသည္ ဟု ထင္ေယာင္ထင္မွား စိတ္ကထင္သလို ေျပာျပန္သည္၊၊ ဦးနုက ျပည္နယ္ ေပးျခင္းသည္ နုိင္ငံအတြက္ အကိ်ဴးမရွိေၾကာင္း ေဖာက္ျပန္မူ အမ်ိဳးမ်ိဴးျဖင့္ ဆင္ေျခဆင္လက္ ေပး၍ ေျပာၾကားခဲ့ပါသည္၊၊ ဤသုိ့ျဖင့္ ဖဆပလ သာ ႏွစ္ျခမ္းကြဲသြားရေလသည္၊၊ ရကၡႎဳင္ ျပည္နယ္ေပးေရးကို အသိအမွတ္မျပဴ အာဏာကိုသာ ေရွ ့တန္းတင္ထားခဲ့သည္၊၊ ၁၉၅၈ ခုႏွစ္ ဧျပီလ၊ဖဆပလ တြင္ နု၊တင္ႏွင့္ ေဆြ ျငိမ္းဟူ ၍ကြဲရာမွာ ျပည္နယ္ ေတာင္းဆို ရန္ အခြင့္အေ၇း တခုျဖစ္လာခဲ့သည္၊၊ ဤအခ်ိန္တြင္ ရကၡိဳင္ျပည္နယ္ ေပး၇န္အတြက္ အရူးအမူးကန္ ့ကြက္ခဲ့သူ ၀န္ၾကီးခ်ဴပ္ ဦးနုသည္ ေပၚလစီတရပ္ ထုတ္ျပန္ရာ ျပည္နယ္မ်ား၏ တရားသျဖင့္ ရထိုက္ေသာ အခြင့္အေရးမ်ားကို ရေစရန္ အာမခံမည္ဟု ေျပာခဲ့ေလသည္၊၊ အတိတ္က ရကၡိဳင္ေခါင္းေဆာင္ မ်ား၏ ျပည္နယ္ေတာင္းဆို မူမ်ားကို ျငင္းဆန္ခဲ့သည္ကို သတိမရေတာ့ဘဲ အာဏာလက္လြတ္မွာကို သူရဲေဘာ ေၾကာင္၍ ၀န္ၾကီးခ်ဴပ္ဆိုတဲ့ ဂုဏ္ကိုေတာင္ မေထာက္ထားေတာ့ဘဲ အရွက္လံုး၀ ကင္းမဲ့ျခင္း မ်က္ႏွာ ျဖင့္ ျပည္နယ္ေပးရန္ ထုတ္ျပန္ေျပာရဲ ျခင္းကိုပင္ ဦးနုသည္ အလြန္မွ အလုပ္တမ်ိဴးအေျပာတမ်ိဴးမွာ ေတာ္လွသည္ဟု ဆိုခ်င္သည္၊၊ ဤကဲသုိ ့ဟိုတမ်ိဴး ဒီတမ်ိဳးပါးစပ္က စကားကို အမ်ိဴးမ်ိဴးေျပာတတ္ေသာ ဗမာအုပ္ခ်ဴပ္သူ လူတန္းစားမ်ားကို ၾကည့့္ျခင္းအားျဖင့္ က်ေနာ္တို ့မ်က္ေမွာက္ကာလတြင္ သတိ၀ိ၇ိယ ျဖင့္ နားလည္ၾကရေပမည္၊၊ ဖဆပလ ႏွစ္ျခမ္းကြဲျပီး နိုင္ငံေ၇း အေျခအေန ရူပ္ေထြး ေနစဥ္မွာပင္ ဦးနုသည္ နုိင္ငံေတာ္ အာဏာကို ပါလီမာန္ မွာ မအပ္ဘဲ ပါလီမာန္ ကိစၥ ႏွင့္ ဘာမွ မဆိုင္ေသာ စစ္သားပ်က္ (ဗမာစစ္၀ါဒီ) ေန၀င္းကုိ ထုိးအပ္ျခင္းသည္ ျပည္သူလူထု မွေရြးခ်ယ္ တင္ေျမာက္ ထားေသာ လြတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားႏွင့္ ျမန္မာ(ဗမာ) ျပည္သူလူထု ကို အေလးထားျခင္း မရွိ၍သာ ျဖစ္သည္၊၊ ထို အခ်ိ္န္တြင္ ဖြဲ ့စည္းအုပ္ခ်ဴပ္ပုံ အေျခခံ ဥပေဒ၌ အာဏာကို ပါလီမာန္တါင္ အပ္ရန္ ေရးဆြဲထားျခင္း မရွိေသာ္လည္း ဒိီမိုကေရစီ အမွန္တကယ္ ျမတ္နိူး တန္ဖိုးထားတတ္သူမ်ား ျဖစ္ခဲ့လ်ွႈင္ ပါလီမာန္ အတြင္း၌ သာ ေဆြးေႏြးတိုုင္ပင္၍ ျပဳလုပ္သင့္ခဲ့ ေၾကာင္းေရးသာဒတင္ျပလိုက္ရပါသည္၊၊
ခုိင္ေအာင္ထြန္း (ရကၡဳိင္ျပည္)
ကိုးကားခ်က္
၁၊။ ဖဆပလ ေခတ္ သတင္းစားမ်ား
၂၊၊ ဘုံေပါက္သာေက်ာ္ ၏ေတာ္လွန္ေရး ခရီး၀ယ္၊၊
၃၊၊ တိုင္းရင္းသား လူမ်ိဴးမ်ား အေ၇းႏွင့္ ၁၉၄၇ ခု အေျခခံဥပေဒ၊၊
၄၊၊ တိုင္း၇င္းသား လူမ်ိဳးမ်ား၏ နယ္ခ်ဲ ့ဆန္ ့က်င္ေရး သမ္ိုင္း၊၊ 

ခိုင္ေအာင္ထြန္း (ရကၡိဳင္ ျပည္)

မွတ္ခ်က္ ၊၊ ရကၡိဳင္ အလင္းေရာင္သစ္ အမွတ္ ၃ (မဂၢဇိန္း) မွ ကူးယူ ေဖာ္ျပသည္၊၊